راهبردهاي ديپلماسي تأمين حقابه رودخانه هيرمند

رودخانه‌هاي مرزي به‌عنوان يكي از مهم‌ترين عوارض طبيعي همواره منشأ اختلافات بسياري در روابط بين دولت‌ها محسوب مي‌شوند. رودخانه هيرمند به‌عنوان شريان اصلي درياچه هامون، رودخانه مرزي ايران و افغانستان است كه سبب بسياري از مجادلات مرزي از ابتداي مرزبندي مشخص بين اين دو كشور تا به امروز بوده است. عدم پايبندي افغانستان به قرارداد 1351 مبني بر تأمين حقابه رودخانه هيرمند و به‌تبع آن، خشكي هامون به‌عنوان درياچه‌اي كه حيات سيستان به آن وابسته است، چالش‌هاي فزاينده‌اي را در منطقه سيستان رقم ‌زدهاست. از ديرباز مذاكرات مختلفي ميان ايران و افغانستان درباره حقابه ايران صورت گرفته اما تا به امروز اين مسئله معلق مانده است. در پژوهش پيش‌رو، نگارندگان قصد دارند به اين پرسش پاسخ دهند كه راهبردهاي ديپلماسي تأمين حقابه رودخانه هيرمند ميان ايران و افغانستان چه مي‌باشد؟ در راستاي پاسخگويي به اين سؤال و در چارچوب نظريه بازي‌ها، در مرحله اول بايستي بحران آب هيرمند به‌عنوان اولويتي مهم در عرصه سياست‌گذاري ايران قرار گيرد. سپس در فرآيند مذاكرات بين ايران و افغانستان و بر اساس ديپلماسي، عقلانيت بازيگران و اولويت‌ها و برداشت‌هاي آن‌ها، دسترسي افغانستان به بندر چابهار و تأمين حقابه هيرمند به‌عنوان نقطه تعادل و بهترين گزينه براي هر دو كشور برگزيده شود.