مقايسۀ خودمراقبتي ذهن‌آگاه، سبك‌هاي دلبستگي و راهبردهاي حفظ رابطه در متأهلين با و بدون تعارض زناشويي

پژوهش حاضر با هدف مقايسه سبك‌هاي دلبستگي، خودمراقبتي ذهن‌آگاه و راهبردهاي حفظ رابطه در زنان و مردان متأهل با و بدون تعارض انجام شد. روش پژوهش توصيفي و از نوع علّي مقايسه‌اي بود. جامعه آماري پژوهش در دو گروه شامل كليه زنان و مردان متأهل ساكن شهر تهران و زنان و مردان متأهل مراجعه‌كننده به مراكز مشاورۀ شهر تهران بودند كه 183 فرد متأهل (گروه اول: 98 نفر و گروه دوم: 85 نفر) به روش نمونه‌گيري دردسترس و داوطلب براي شركت در پژوهش انتخاب شدند. هر دو گروه به‌صورت انفرادي به مقياس خودمراقبتي ذهن‌آگاه كوك كاتن (2015)، پرسشنامۀ تجارب در روابط نزديك فرالي، والر و برينان (2000) و راهبردهاي حفظ رابطۀ استافورد (2011) پاسخ دادند. نتايج حاصل از اجراي آزمون تحليل واريانس چندمتغيره (مانوا) نشان داد كه زنان و مردان داراي تعارض زناشويي، در مؤلفه هاي خودمراقبتي ذهن آگاه و راهبردهاي حفظ رابطه نمرات پايين تر و در سبك هاي دلبستگي اجتنابي و اضطرابي نمرات بالاتري نسبت به گروه زنان و مردان بدون تعارض زناشويي كسب كردند. وجود تعارضات حل‌نشده، موجب تضعيف رفتارهاي خودمراقبتي، راهبردهاي حفظ رابطه و اتخاذ سبك‌هاي دلبستگي اجتنابي و اضطرابي در زوجين مي‌شود، ازاين‌رو، ارتقاي كيفيت رابطه زوجين به كمك آموزش و آگاه كردن آن‌ها نسبت به استفاده از راهبردهاي حفظ رابطه مي‌تواند زوجين را نسبت به رفتارهاي خودمراقبتي و اصلاح سبك‌هاي دلبستگي ياري نمايد.