مقايسه اثربخشي معنادرماني مبتني بر انديشه‌هاي مولانا و درمان پذيرش و تعهد بر سلامت اجتماعي سالمندان

Impacts of Logo Therapy based on Rumi's Thoughts compared to Acceptance and Commitment Therapy in Social Health of Elderly People

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف مقايسه اثربخشي معنادرماني مبتني بر انديشه­ هاي مولانا با درمان اكت بر سلامت اجتماعي سالمندان انجام شد. روش: در يك طرح كاربندي كنترل شده تصادفي نمونه پژوهش شامل 66 سالمند (46 زن و 20 مرد) از مراكز توانبخشي سالمندان روزانه بهزيستي شهرستان ساري انتخاب شدند. آزمودنيها به روش تصادفي در دو گروه آزمايشي و يك گروه كنترل بدون درمان تقسيم شدند. گروه آزمايشي اول و دوم به ترتيب مداخله معنا درماني مبتني بر انديشه­ هاي مولانا ، و اكت را دريافت كردند، اما گروه كنترل در ليست انتظار ماند. جمع آوري داده­ ها با استفاده از پرسشنامه سلامت اجتماعي كييز انجام شد و داده‌ها با استفاده از آزمون تحليل واريانس مختلط تحليل شدند. يافته­ ها: ميانگين مؤلفه هاي اجتماعي بطور معناداري در هر دو گروه آزمايشي بالاتر از گروه كنترل بود (0/001>P). دو گروه آزمايشي تفاوت معني­ داري با يكديگر در مؤلفه ها نداشتند (0/05P). نتيجه­ گيري: با توجه به ساختار فرهنگي-اجتماعي جامعه ايراني، قوياً استفاده از رويكردهاي درماني مبتني بر فرهنگ را توصيه مي­ كنيم.

Introduction: The purpose of the present study was to compare the effectiveness of Logo-therapy based on Rumi's thoughts with ACT on the social health of the elderly people. Method: In a randomized controlled trial design a total sample consisting 66 elderly subjects (46 females and 20 males) were selected from daily Behzisti elderly centers of Sari city. Subjects were randomly divided into two experimental groups, and a control group. Two experimental groups received Logo-therapy based on Rumi's thoughts and ACT respectively, while control group remaind in the waiting list. Data collection was conducted by well-being questionnaire of Keyes and analyzed by mixed-design analysis of variance. Result: Significantly higher means were observed for aspects of social health in both experimental groups than control (P< 0/001). No significant difference found for social dimensions between two experimental groups (P> 0/05), however the overall level of social health in the Logo-therapy was significantly higher than that of ACT (P< 0/05). Conclusion: In regard to socio-cultural construction in Iran, we strongly recommend using the culture-based therapeutic approaches.