بررسي اثربخشي رفتاردرماني ديالكتيكي بر انعطاف‌پذيري‌شناختي، حس پيوستگي و تعاملات زناشويي در زوجين متقاضي طلاق

Effectiveness of Dialectical Behavior Therapy on Cognitive Flexibility, Sense of Continuity and Marital Interactions in the Couples Requesting for Divorce

هدف مطالعه حاضر بررسي اثربخشي رفتاردرماني ديالكتيكي بر انعطاف پذيري شناختي، حس پيوستگي و تعاملات زناشويي در زوجين متقاضي طلاق بود. به همين منظور، 40 زوج كه بيشترين نمرات را در پرسشنامه وضعيت زناشويي كسب كرده اند و وضعيت زناشويي ناسازگارتري داشته اند، انتخاب و به روش تصادفي در دو گروه مداخله رفتاردرماني ديالكتيكي (20 نفر) و گروه كنترل (20 نفر) گمارده شدند. براي جمع آوري اطلاعات از نظام كدگذاري تعامل زوجين ايراني، پرسشنامه انعطاف پذيري شناختي و مقياس حس پيوستگي استفاده شد. نتايج نشانگر آن بود كه بين دو گروه رفتاردرماني ديالكتيكي و گروه كنترل متغيرهاي انعطاف پذيري شناختي، حس پيوستگي و تعاملات زناشويي تفاوت معناداري وجود دارد (P<0/01). نتايج نشانگر آن بود كه بين دو گروه مداخله رفتاردرماني ديالكتيكي و گروه كنترل متغيرهاي انعطاف پذيري شناختي، حس پيوستگي و تعاملات زناشويي تفاوت معناداري وجود دارد (P<0/01). در مجموع نتايج اين مطالعه نشان مي دهد كه روش رفتاردرماني ديالكتيكي بر روي افزايش انعطاف پذيري شناختي، حس پيوستگي و تعاملات زناشويي در زوجين متقاضي طلاق تاثير دارند. به طور كلي روش درماني رفتاردرماني ديالكتيكي ميزان وضعيت انعطاف پذيري شناختي، حس پيوستگي و تعاملات زناشويي را تحت تاثير قرار داده و افزايش دهد.

فاقد چكيده