اثربخشي درمان شناختي – رفتاري مذهب محور بر تاب‌آوري و نگرش‌هاي ناكارآمد زنان مبتلا به ام اس شهر تهران

Effectiveness of Cognitive Behavioral Therapy Based in Religion Attitudes on Resiliency and Dysfunctional Attitudes of MS Patients in Tehran

هدف پژوهش حاضر، تبيين اثربخشي درمان شناختي رفتاري گروهي مذهب محور بر تاب آوري و نگرش هاي - ناكارآمد زنان مبتلا به اماس شهر تهران بود. روش پژوهش حاضر از نوع آزمايشي با پيش آزمون و پس آزمون و گروه كنترل بود. نمونه آماري اين پژوهش شامل 38 زن مبتلا به اماس با نگرش ناكارآمد بالا و تاب آوري پايين بود كه با استفاده از روش نمونه گيري هدفمند و به طور همتاسازي انتخاب شدند. آنها از نظر مبتلا بودن به اماس و داشتن يك انحراف معيار بالاتر از ميانگين در پرسشنامه نگرشهاي ناكارآمد و يك انحراف معيار پايين تر از ميانگين در پرسشنامه تاب آوري و ساير متغيرهاي مورد نظر پژوهش همگون بودند. سپس آزمودني ها به طور تصادفي به دو گروه آزمايش و كنترل تقسيم و در مورد گروه آزمايش 18 جلسه 45 دقيقه اي روان درماني شناختي رفتاري مذهب محور بر مبناي درمان چند وجهي اسلامي اجرا گرديد، اما گروه كنترل - مداخله اي دريافت نكرد. داده ها با استفاده از تحليل كوواريانس چند متغيري تحليل شدند. يافته هاي پژوهشي نشان دادند كه بين گروه آزمايش و كنترل پس از اجراي رواندرماني شناختي رفتاري مذهب محور تفاوت - 8/ معنادار وجود داشت ( 85 p< )، نتايج پژوهش نشان دهنده مؤثر بودن درمان شناختي رفتاري مذهب محور در - افزايش تاب آوري و كاهش نگرش هاي ناكارآمد زنان مبتلا به اماس، بود.

فاقدچكيده