سنجش ميزان محروميت مناطق آموزش و پرورش استان اردبيل و ارائه راهبردهايي به منظور نيل به توسعه پايدار آموزشي

Evaluation the Deprivation of Education and Training Areas in Ardabil Province and Providing Strategies for Achieving Sustainable Educational Development

هدف از پژوهش حاضر، بررسي و سنجش سطح توسعه يافتگي و تبيين شكاف بين شهرستان هاي استان اردبيل به لحاظ برخورداري از شاخص هاي آموزشي بود. اين پژوهش ازنظر هدف كاربردي و با توجه به تركيب شاخص ها از نوع توصيفي تحليلي و به دليل استفاده از پرسشنامه، پيمايشي و از نوع روش همبستگي بود. اطلاعات تعداد 53 شاخص در قالب امكانات فيزيكي فضاهاي آموزشي و پرورشي، امكانـات علمـي - آموزشي دانش آموزي، پيشـرفت تحصـيلي دانش‌آموزان، شاخص هاي بهره وري اقتصادي، شاخصهاي منابع انساني با مراجعه به سالنامه آماري و به صورت كتابخانه اي و شاخص هاي نهادي، شاخصهاي غير شناختي و شاخص هاي فرايندي نيز از طريق پرسشنامه جمع آوري شده است. براي جمع آوري داده هاي شاخص هاي غير شناختي و فرايندي كليه دانش‌آموزان متوسطه دوم استان و به تعداد 60278 با روش نمونه گيري طبقه اي نسبتي به تعداد 1100 نفر در سال تحصيلي 97-1396 انتخاب شدند بـا اسـتفاده از مدلهاي ويكور و روش وزن دهي آنتروپي به رتبه بندي منـاطق آموزش و پرورش اسـتان مبادرت گرديد. سپس از طريق روش‌هاي آماري همچون تحليل رگرسيوني و تحليل واريانس و با استفاده از فرآيند تحليل شبكهاي به تجزيه و تحليل عوامل مؤثر بر توسعه منـاطق آموزش و پرورش استان اردبيل اقدام گرديد و درنهايت تأثيرگذارترين شاخصها مشخص شدند. برازش مدل حاكي از آن است كه ارتباط بين فضاهاي آموزشي - پرورشي، منابع انساني با پيشرفت تحصيلي و شاخص هاي غير شناختي، نهادي، فرآيندي و بهره وري در سطح 01/0 معنادار است با توجه به نتايج ضريب تعيين، بخش هاي هشتگانه داده شده ميزان 4/99 درصد از تغييرات توسعه مناطق آموزش و پرورش استان اردبيل را تبيين ميكند و 6/0 درصد توسط عوامل ناشناخته تبيين و پيش بيني ميشود. بر اساس يافته ها شهر اردبيل ازنظر توسعه يافتگي در رتبه اول و شهر اصلاندوز در رتبه آخر قرارگرفته است.