درآمدي بر سياستگذاري آموزش سواد رسانه‌اي به طلاب در حوزه‌هاي علميه

فاقد عنوان مي باشد

مقاله حاضر شناسايي الزامات آموزش سواد رسانه‌اي به طلاب در حوزه‌هاي علميه را با توجه به جايگاه ويژه‌اي كه اين قشر در هدايت ديني جامعه دارند، به‌عنوان هدف اصلي دنبال كرده است. در اين مقاله از روش كيفي و تكنيك مصاحبه عميق استفاده شده است. در جامع، مورد بررسي از ميان طلاب، مديران و جمعي از متخصصان سواد رسانه‌اي در حوزه، براساس قاعده اشباع نظري دوازده نفر به روش نمونه‌گيري هدفمند و گلوله برفي انتخاب شده‌اند و تحليل داده‌ها به روش كدگذاري و مقوله‌بندي مفاهيم استخراج‌‌شده از مصاحبه‌ها بوده است. يافته‌ها ذيل چهار مقوله اصلي اينگونه استحصال شد: 1. ضرورت آموزش سواد رسانه‌اي به طلاب كه شامل زيرمقوله‌هاي «نقش رسانه در عصر حاضر»، «كاهش ضريب آسيب‌پذيري در مقابل رسانه‌ها»، «جايگاه مهم رسانه در مباحث تبليغي» و «لزوم توجه به منويات رهبري درباره رسانه» شد؛ 2. وضعيت كنوني آموزش سواد رسانه‌اي در حوزه كه براساس اظهارات مصاحبه‌شوندگان هيچ‌گونه سياست آشكار و پنهاني درباره بحث آموزش سواد رسانه‌اي وجود ندارد؛ 3. پيش‌نيازهاي آموزش سواد رسانه‌اي كه شامل آگاهي‌بخشي به طلاب و مديران و طبقه‌بندي و تيپ‌شناسي طلاب مي‌شد؛ 4. موانع و محدوديت‌ها در مسير آموزش سواد رسانه‌اي نظير مشكلات ساختاري، سازماني، كمبودها و مشكلات مربوط به طلاب. ارزيابي وضعيت و سياست‌هاي حوزه‌هاي علميه در حوزه سواد رسانه‌اي، ياريگر مديران و سياست‌گذاران در برنامه‌ريزي‌ و سياست‌گذاري‌ در زمينه ارتقاي سطح سواد رسانه‌اي طلاب در حوزه‌هاي علميه است.

فاقد چكيده لاتين مي باشد