بايدها و نبايدهاي حذف مجازات اعدام از جرايم مواد مخدر

انديشۀ قابليت كيفر اعدام براي مقابله با جرايم مرتبط با مواد مخدر، اصالتاً متكفل تضمين آرمانِ صيانت از سرمايه­هاي انساني و ارزش­هاي اجتماعي است. قطعاً بهره­ گيري از اعدام مي­تواند در پاسخ ­دهي به برخي از جرايم حوزۀ مواد مخدر قابل پذيرش باشد، اما بسيارند جرايم ديگري كه كيفر اعدام به همراه داشته‌اند ليكن مي­توان به طور حتم بر ترك، نقدپذيري و عدم موفقيت آنها سخن راند. اعدام، مرواريدي در صدفِ عدالت كيفري نبوده و مجازات­ها هم هرگز به تنهايي قادر به برچيدن خارهاي گلستان هنجارباروي و قانون گرايي نيستند. نقد و بررسي قانون الحاق يك ماده به قانون مبارزه با مواد مخدر مصوب 12مهر1396 كه در افهام عامه به «حذف اعدام» موصوف شده، نشان مي­دهد كه سياست كيفري ايران در اين مقرره جديد لزوماً نظر به حذف اعدام نداشته و حتي در برخي موارد رويكرد افزايشي دارد. اين مقرره در بستر سياست كيفري سختگيرانه تبلور يافته و طي آن هنوز مقنن به اثر بازدارندگيِ اعدام اعتقاد راسخ دارد.