تعيين تناسب اراضي مزارع نيشكر مبتني بر شاخص كيفيت خاك با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافيايي

تعيين تناسب اراضي به‌عنوان يكي از روش‌هاي ارزيابي اراضي محسوب مي‌شود كه مي‌تواند بهترين نوع استفاده از اراضي در هر منطقه را مشخص كند. هدف از تحقيق حاضر تعيين تناسب اراضي مزارع كشت و صنعت ميرزا كوچك‌خان مبتني بر شاخص‌هاي كيفيت خاك، سامانه اطلاعات جغرافيايي و مقايسه نتايج آن با روش‌هاي ارزيابي اراضي ريشه دوم و استوري است. براي اين منظور اطلاعات پروفيل‌هاي خاك و مقدار مواد آلي، فسفر، نيتروژن، پتاسيم، روي، زهكش، بافت، عمق، توپوگرافي، سنگ و سنگريزه سطحي، عمق لايه غيرقابل نفوذ، هدايت هيدروليكي، ظرفيت نگهداري آب، هدايت الكتريكي، واكنش (pH)، كربنات كلسيم، درصد سديم قابل تبادل محدوده مطالعاتي گردآوري شد و كلاس‌هاي تناسب اراضي مبتني بر شاخص‌هاي كيفيت حاصلخيزي، كيفيت شيميايي و كيفيت فيزيكي خاك محاسبه شد. نتايج نشان مي‌دهد كه 27/4 درصد از اراضي داراي كلاس بسيار مناسب 1)S(، 62/83 درصد از اراضي داراي كلاس مناسب 2)S(، 7/11 درصد از اراضي در كلاس تناسب كم 3)S( و 2/66 درصد از اراضي نيز در كلاس نامناسب (N) هستند. همچنين مقايسه نتايج روش مبتني بر كيفيت خاك با روش ريشه دوم، ضريب كاپاي برابر با 0/82 و با روش استوري داراي ضريب كاپا برابر با 0/38 است.