استفاده از الگوريتم تكاملي براي بهينه‌سازي مدل انفيس به‌منظور مدل‌سازي ضريب دبي روزنه‌هاي جانبي دايروي

در اين مطالعه، ضريب دبي روزنه هاي جانبي دايرهاي با استفاده از يك روش تركيبي جديد، مدل‌سازي شد. تركيبات انجام شده در اين مطالعه، به دو قسمت تقسيم شد: 1) تركيب دو الگوريتم بهينهسازي ازدحام ذرات (PSO) و الگوريتم ژنتيك (GA) و ارائه الگوريتم PSOGA ، 2) استفاده از الگوريتم تركيبي PSOGA جهت بهينه سازي شبكه انفيس (ANFIS) و ارائه روش ANFIS-PSOGA. با شناخت پارامترهاي مؤثر بر ضريب دبي روزنه هاي جانبي دايروي، 11 تركيب مختلف ارائه شد. تحليل حساسيت انجام شده با استفاده از ANFIS، نشان داد كه عدد فرود و نسبت عمق جريان به قطر روزنه (Ym/D) مؤثرترين پارامترها در مدلسازي ضريب دبي شناسايي شدند. همچنين، بهترين تركيب در براورد ضريب دبي استفاده از متغيرهاي فرود جريان (Fr)، نسبت عرض كانال اصلي به قطر روزنه جانبي (B/D)، نسبت ارتفاع تاج روزنه به قطر روزنه (W/D) و نسبت عمق جريان به قطر روزنه (Ym/D) بود. مقادير MAPE، RMSE و R براي اين مدل، به ترتيب برابر 0/021، 0/20 و 0/871 به‌دست آمد. پس از انتخاب بهترين تركيب، عملكرد روش ANFIS-PSOGA با دو روش ANFIS and ANFIS-PSO، مقايسه شد. نتايج نشان داد كه روش ANFIS-PSOGA براي مدل‌سازي ضريب دبي، داراي خطاي كمتري بود.