عنوان مقاله :
سن سنجي و زمين شناسي ايزوتوپي گنيسها و گرانيتهاي نئوپروتروزوئيك پاياني مجموعه ني باز (غرب ساغند)
عنوان به زبان ديگر :
Geochronology and isotope geology of the Late Neoproterozoic granitic and gneissic rocks of the Neybaz complex West of Saghand
پديد آورندگان :
اسدي، علي اكبر دانشگاه دامغان - دانشكده علوم زمين , قرباني، قاسم دانشگاه دامغان - دانشكده علوم زمين , شفائي مقدم، هادي دانشگاه دامغان - دانشكده علوم زمين
كليدواژه :
سن سنجي , نئوپروتروزوئيك , هافنيم , گرانيت , گنيس , ني باز , ساغند
چكيده فارسي :
مجموعه آذرين – دگرگوني نيباز (غرب ساغند، شمال يزد) يكي از سرزمين هاي پي سنگي ايران به سن نئوپروتروزوئيك پاياني است كه طيف گسترده اي از سنگهاي دگرگوني و آذرين را شامل مي شود. در برخي بخش هاي رسي دگرگونه اين مجموعه ميتوان شواهد بارزي از ذوب بخشي، ميگماتيتزايي و ميلونيتزايي را مشاهده كرد. سنسنجي هاي انجام شده به روش K-Ar، Rb–Srو حتي U-Pb بر اين مجموعه و مجموعه هاي سنگي همجوار (چون چاپدوني، تاشك و زمان آباد) چندين گستره سني از پروتروزوئيك پاياني تا ميوسن را نشان ميدهند، ولي وجود كنگلومراي سرشار از قلوه هاي گرانيتي و گنيسي سرچشمه گرفته از سرزمين هاي پيسنگي در قاعده توالي رسوبي كرتاسه جنوبغرب ساغند بيانگر نادرست بودن سن هاي جوانتر از كرتاسه نسبت دادهشده به مجموعه نيباز است. بعضي از سن هاي گزارش شده نيز تنها مي توانند بازتابي از رخدادهاي زمين ساختي و زمين ساختي دگرگوني باشند كه در دوره هاي مختلف، بر اين مجموعه و مجموعه هاي پيسنگي هم جوار تأثير گذاشته اند كه از آن جمله ميتوان به دگرگوني در ژوراسيك مياني و فعاليتهاي ماگمايي در ائوسن تا ميوسن اشاره كرد. براساس شواهد منطقه اي و روابط صحرايي، گستره زماني570 تا 530 ميليون سال پيش با واقعيتهاي زمينشناسي منطقه اي بيشتر همخواني دارد. رخدادهاي اين گستره زماني به احتمال زياد بخشي از دگرگوني هاي كوه زايي كادومين بوده است. بررسي ايزوتوپ هاي هافنيم گرانيت هاي اين مجموعه نشان ميدهد كه eHf نمونه هاي مورد بررسي داراي مقادير منفي بوده و از 1/02- تا 18/78- متغيّر است. مقادير منفي eHf با سرچشمه گرفتن مذابهاي گرانيتي از ذوب سنگهاي پوستهاي يا همان گنيس هاي مجموعه ني باز (غرب ساغند) همخواني دارد.
چكيده لاتين :
Neybaz igneous and metamorphic complex (west of Saghand, North Yazd) is one of the Late Neoproterozoic Iranian basement terrains which include a wide variety of igneous and metamorphic rocks. Some parts of metapelitic outcrops of this complex can be considered typical evidence of partial melting, migmatitization and mylonitization. The obtained ages of the complex and the adjacent complexes (such as Chapedony, Tashk and Zaman Abad), based on K-Ar, Rb – Sr, Sm-Nd and U-Pb methods, show several ages ranging from Late Neoproterozoic to Miocene. But the presence granitic and gneissic pebbles bearing conglomerate which originated from basement of the Lower Cretaceous sedimentary sequence of the southwest of Saghand indicate that age younger than Cretaceous which attributed to Neybaz complex are not correct. Some of the reported ages are only reflected the tectonomagmatic or tectonometamorphism events which affected these crystalline basement complexes during different times, such as Middle Jurasic metamorphism and Eocene to Miocene magmatism activities. Based on the regional evidence and field relationships, the range of 570 to 530 Ma is more consistency with actual regional geology. The events happened during this time, most likely related to Cadomian orogenic evolutions. Hafni isotopic investigations on granitic rocks of this complex indicate that the eHf of the studied rocks show negative values and varies from -1.02 to -18.87. The negative eHf values correspound with originating of granitic melt from crustal rocks or the same gneissic rocks of Neybaz complex (west of Saghand).
عنوان نشريه :
بلورشناسي و كاني شناسي ايران