تخمين دماي سطح زمين بخش مركزي استان اصفهان از داده‌هاي حرارتي لندست 8 با استفاده از الگوريتم پنجره مجزا

دماي سطح زمين (LST) يكي از مهم‌ترين منابع اطلاعاتي در مطالعه فرايندهايي نظير تبخير و تعرق، توسعه شاخص‌هاي متعدد، مدل‌سازي دماي هوا و نيز تغيير اقليم محسوب مي‌شود. داده‌هاي ماهواره‌اي امكان اندازه‌گيري LST را در كل جهان با قدرت تفكيك زماني و مكاني بالا ميسر كرده‌اند. لندست 8 با برخورداري از دو باند حرارتي امكان محاسبه LST با استفاده از روش پنجره مجزا را فراهم مي‌كند. هدف اصلي اين مطالعه، بررسي الگوي دمايي بخش مركزي استان اصفهان و ارتباط آن با طبقات مختلف پوشش و كاربري اراضي بود كه بدين منظور از الگوريتم پنجره مجزا استفاده شد. نتايج نشان داد كه بيشترين دماي سطح يعني 9/50 درجه سانتي‌گراد به كلاس ساير اراضي كه عمدتاً خاك باير و فاقد پوشش گياهي متراكم بوده، اختصاص داشته است. سطوح نفوذناپذير موجود در منطقه كه دربرگيرنده مناطق مسكوني، جاده‌ها و صنايع است با دماي سطح 45 درجه سانتي‌گراد جزء نقاط داغ محسوب مي‌شوند. كمترين LST به محيط‌هاي آبي و پس از آن به پوشش‌گياهي با دماي 3/42 درجه سانتي‌گراد مربوط بوده است. همبستگي بين LST حاصل از لندست و دماي هوا 63/0 محاسبه شد.