بازانديشي نقشهاي جنسيتي زنانه و تعيين كننده‌هاي فرهنگي و اجتماعي مرتبط با آن (مورد مطالعه: زنان متأهل شهر شيراز)

در چند دهه اخير زنان با به چالش كشاندن نقشهاي سنتي و بازتعريف نقشهاي جنسيتي درپي يافتن هويتي فراتر از نقشهاي مرتبط با خانه و خانواده هستند. باز‌انديشي در نقش‌هاي جنسيتي بستگي به نگرش و عقيده در مورد آن دارد. هدف اين مطالعه بررسي نگرش زنان به نقشهاي جنسيتي و تبيين عوامل فرهنگي و اجتماعي مؤثر بر آن است كه به شيوه كمي و و با روشهاي توصيفي، همبستگي و علي در سال 1398 ­ـ 1397 انجام شده است. در اين بررسي با استفاده از ابزار پرسشنامه و براساس نمونه‌گيري طبقه‌اي متناسب، 600 نفر از زنان متأهل شهر شيراز بين مناطق يازده‌گانه اين شهر انتخاب شدند و پس از جمع‌آوري داده‌ها اطلاعات با نرم­افزار SPSS با آماره‌‌‌‌‌‌‌‌‌هاي توصيفي (فراواني، درصد و ميانگين، انحراف معيار) و استنباطي (همبستگي پيرسون، آزمون t، تحليل واريانس و رگرسيون چند متغيره) تحليل شد. نتايج نشان داد 5/21 درصد از پاسخگويان در زمينه‌هاي اجتماعي، شغلي و خانوادگي نقشهاي سنتي زنانه را مهمترين نقشهاي زنان دانسته‌اند؛ 13 درصد با باز‌انديشي زيادي در اين زمينه قائل به كمترين تفاوت در نقشهاي زنانه و مردانه بوده و 5/65 درصد نگرشي ميانه داشته‌اند. هم­چنين ارتباط معنا‌داري بين متغير‌هاي سن، وضعيت اشتغال، تحصيلات، درآمد، پايگاه اقتصادي و اجتماعي، مدت زمان ازدواج، ميزان استفاده از رسانه‌هاي ارتباط جمعي و شبكه‌هاي ارتباطي مجازي زنان و هم­چنين درآمد و پايگاه شغلي همسران آنها با بازانديشي آنان در نقشهاي جنسيتي وجود داشت. نتايج رگرسيون چند متغيره همزمان نيز حاكي بود كه تحصيلات، پايگاه اقتصادي و اجتماعي، استفاده از اينستا‌گرام، تلويزيون و وضعيت شغلي همسران از مهمترين تبيين‌گر‌هاي بازانديشي زنان در نقشهاي جنسيتي است.