ارزيابي محلول پاشي عناصر ريزمغذي روي و سيليسيم بر خصوصيات زراعي، فيزيولوژيكي و بيوشيميايي بالنگوي شهري در شرايط ديم و آبياري تكميلي

به منظور بررسي تاثير محلول پاشي دو عنصر روي و سيلسيم بر برخي صفات كمي و كيفي بالنگوي شهري (توده محلي اروميه)، آزمايشي به صورت كرت­هاي خرد شده بر پايه بلوك­هاي كامل تصادفي با سه تكرار در سال زراعي 96-1395 در مزرعه تحقيقاتي دانشگاه اروميه انجام شد. دو محيط ديم و آبياري‌تكميلي به­عنوان عامل اصلي و محلول­پاشي عناصر روي، سيليسيم و عدم مصرف محلول (شاهد) به­عنوان عامل فرعي در نظر گرفته شدند. اثر اصلي تيمارهاي محيط، محلول­پاشي و برهم­كنش آنها براي اكثر صفات مورد بررسي معني­دار شد. بيشترين مقادير كلروفيل، كارتنوئيد، پتاسيم و روي براي هر دو محيط در محلول­پاشي روي به دست آمدند. بيشترين ميزان كربوهيدرات محلول، فسفر، سيليسيم براي هر دو محيط در محلول­پاشي سيليسيم مشاهده شد. محتوي آب برگ براي محلول پاشي عناصر روي و سيليسيم در هر دو شرايط تنش از لحاظ آماري معني­دار نبود. بيشترين درصد موسيلاژ به محلول­پاشي سيليسيم و شرايط ديم تعلق داشت. بيشترين ميزان روغن دانه در محلول­پاشي روي تحت شرايط ديم حاصل شد. مقاديرعملكرد دانه توده بالنگوي شهري در هر دو شرايط ديم و آبياري براي محلول­پاشي روي (به ترتيب 3/613 و 3/688 كيلوگرم در هكتار) و سيليسيم (به ترتيب 3/657 و 7/668 كيلوگرم در هكتار) برتر از عدم محلول­پاشي بود.