پراكنش و فراواني آنتن منشعبان (Cladocera) و پاروپايان (Copepoda) و اثرات گونه‌هاي غيربومي زئوپلانكتون در سواحل جنوب غربي درياي خزر طي سال‌هاي 1375 تا 1392

اكوسيستم محصور درياي خزر درگير بسياري از انواع آلودگي‌ها طي 30 سال گذشته بوده و به شدت تحت استرس است. با توجه به اهميت جامعه زئوپلانكتون در زنجيره غذايي و اكوسيستم دريا، وضعيت گونه‌هاي آنتن منشعبان و پاروپايان و ارتباط آن‌ها با شانه‌دار (Mnemiopsis leidyi) مورد بررسي قرار گرفت. اين مطالعه در اعماق 5، 10، 20 و 50 متر بين سال‌هاي 1375 و1392 در جنوب درياي خزر انجام گرفت. كاهش در تنوع گونه‌هاي زئوپلانكتون بعد از سال 1379 مشاهده شده و تا سال 1392 ادامه يافته است. تنها 4 گونه Cladocera از 10 گونهCladocera در سال 1375، در سال 1392 مشاهده شد. همچنين از 7 گونه Copepoda گزارش شده در سال 1375 فقط 3 گونه Copepoda بعد از سال 1379 شناسايي گرديد. يافته‌ها نشان داد، شانه‌دار بر فراواني Acartia tona با مقايسه ميانگين فراواني سالانه در سال 1375 قبل از ورود M. leidyi و بعد از شكوفايي M. leidyi در سال‌هاي1380 تا 1392، اثر منفي نداشته است. غالب جمعيت M. leidyi افراد با گروه طولي كمتر از 5 ميلي‌متر بوده كه از ميكروپلانكتون‌هايي همچون پروتوزوآ، داينوفلاژل و دياتوم‌هاي ريز تغذيه مي‌كنند. تغييرات اقليمي، صيد بي‌رويه و افزايش آلودگي‌ها، نقش مهمي در كاهش گونه‌هاي بومي زئوپلانكتون و افزايش گونه‌هاي مهاجم در سواحل جنوبي درياي خزر دارا هستند.