اثرات مخمر ساكارومايسيس، سبوس گندم و پوسته سويا بر كيفيت و ماندگاري گوشت در جوجه‌هاي گوشتي

به منظور تعيين اثر پلي ساكاريدهاي ديواره سلولي مواد خوراكي بر كيفيت و ماندگاري گوشت جوجه‌هاي گوشتي، آزمايشي با تعداد 420 قطعه جوجه يكروزه (مخلوط دو جنس) سويه راس 308 در قالب طرح كاملاً تصادفي، با 7 تيمار آزمايشي و 6 تكرار و 10 قطعه جوجه در هر تكرار انجام گرديد. تيمارهاي آزمايشي عبارتند از: جيره پايه، جيره پايه + 1/0 درصد مخمر ساكارومايسيس سرويزيه، جيره پايه + 2/0 درصد مخمر، جيره پايه + 5 درصد سبوس گندم، جيره پايه + 10 درصد سبوس، جيره پايه + 3 درصد پوسته سويا، جيره پايه + 6 درصد پوسته، مي‌باشد. گيري شد. نتايج آزمايش نشان داد، كه نگهداري گوشت سينه پس از كشتار، بيشترين ميزان pH در تمامي زمان‌ها و براي مالون دي‌آلدئيد در 24 ساعت پس از كشتار مربوط به تيمار حاوي 6 درصد پوسته سويا بود (05/ 0P<). بيشترين مقدار مالون دي‌آلدئيد، ماده خشك و ظرفيت نگهداري آب در ساعات 48 و 72 پس از كشتار مربوط به تيمار 5 درصد سبوس گندم مي‌باشد (05/0P<). تيمار 3 درصد پوسته سويا در 24 و 72 ساعت بيشترين ميزان مالون دي‌آلدئيد و ازت آزاد را نسبت به ديگر تيمارها نشان داد (05/0P<). تيمار 10 درصد سبوس گندم و 6 درصد پوسته سويا بالاترين ميزان ظرفيت نگهداري آب در زمان 72 ساعت را به خود اختصاص دادند (05/0P<). نتايج آزمايش نشان داد كه پلي ساكاريدهاي ديواره سلولي مخمر سبب كاهش pH، مالون دي‌آلدئيد و ازت آزاد نسبت به ساير منابع سبوس گندم و پوسته سويا گرديد.

اين مقاله فاقد چكيده انگليسي است.