بررسي نهاد سياسي در ادبيات داستاني كودك و نوجوان (براساس نظريه جامعه‌شناسي پارسونز)

بررسي ادبيّات از منظر جامعه‌شناسي ديرگاهي است كه موردتوجّه محققان قرارگرفته­است، اما تاكنون به بررسي اين مهم در ادبيّات كودكان و نوجوانان كشورمان كه بخش گسترده‌اي از ادبيّات معاصر را تشكيل­مي‌دهد، پرداخته­نشده­است؛ شايد انعكاس سياست و جهان سياسي در ادبيّات اين گروه سنّي به دليل ويژگي‌هاي ادراكي آنان عجيب به نظر ­برسد. در اين تحقيق كه با هدف شناخت هر چه بيشتر ويژگي‌هاي ادبيات كودكان و نوجوانان كشورمان انجام­گرفته، تلاش گرديده­است تا به شيوة توصيفي- تحليلي به بررسي چگونگي و ميزان بازتاب نهاد سياسي در ادبيات داستاني كودكان و نوجوانان پرداخته شود. براي دستيابي بدين مهم، آثاري از چهار تن از برجسته‌ترين نويسندگان معاصر كشورمان در عرصة ادبيات كودك و نوجوان يعني: مرادي كرماني، ابراهيمي شاهد، سرشار و اكبرپور برگزيده و به منظور علمي‌تر شدن پژوهش، يكي از نظريات مطرح جامعه‌شناسي جهان، يعني نظرية جامعه‌شناسي تالكوت پارسونز انتخاب شده­است. در نظرية پارسونز نهاد سياسي به عنوان يكي از نهادهاي چهارگانة اصلي جامعه، داراي يك سيستم مستقل است. نتيجة اين تحقيق نشان از آن دارد كه گنجاندن نامحسوس مفاهيم نهاد سياسي در آثار كودكان و نوجوانان متناسب با ويژگي‌ها و محدوديّت‌هاي ادراكي آنان، يكي از راه‌هاي جامعه‌پذيري سياسي اين گروه سنّي از راه ادبيات يا به عبارت ديگر فرهنگ است.