تحول روستايي در ايران (گذشته، حال و آينده)

بدون عنوان

فرايند شكل‌گيري روستاها و اسكان جمعيت در ايران بر اساس منابع آبي بوده است. تا قبل از صنعتي شدن ايران (1341)، به طور تاريخي يك تعادل بين اكوسيستم و جمعيت وجود داشته است، اما پس از آن اين تعادل از بين رفته و رشد، تراكم، مهاجرت و اسكان جمعيت تغيير كرده و موجب ناپايداري در اكوسيستم شده است. دو عامل اساسي از بين رفتن تعادل، انفجار جمعيت و استفاده‌ي نادرست از تكنولوژي بوده است. در اين ميان، روستاها به دليل محوريت توليدات كشاورزي نقشي اساسي ايفا مي‌كنند. پراكندگي شديد روستاها و توليدات دهقاني مهم‌ترين مسائلي هستند كه در راه توسعه‌ي روستايي بايستي به حل و فصل آن پرداخت. استفاده از الگوهاي منظومه‌اي اسكان جمعيت روستايي و به‌كارگيري كشاورزي مكانيزه در كنار بازتعريف اشتغال و فعاليت‌هاي روستايي، الزاماتي هستند كه در الگوي ايراني - اسلامي پيشرفت براي توسعه‌ي روستايي بايد به آن‌ها توجه شاياني شود.

not abstract