ارزيابي كيفيت محيطي حاشيه رودخانه هاي درون شهري با هدف تقويت پايداري منظر شهري-مطالعه موردي: رودخانه گادار چايي شهر نقده

مفهوم كيفيت محيطي به خصوص در حاشيه رودخانه ها كه جاذب گردشگر مي باشند ابتدا به حوزه هاي بهداشتي و بيماري هاي رواني محدود مي شد، اما در طي دو دهه گذشته اين مفهوم از زمينه بهداشتي، زيست محيطي و روانشناختي صرف به مفهومي چند بعدي ارتقا يافته و مورد توجه تعداد زيادي از حوزه هاي مطالعاتي قرار گرفته است. منظر شهري، ماهيتي است كه به واسطه فعاليت هاي انساني و همراه شدن آن با كالبد در طول تاريخ پديد مي آيد و در ذهن شهروندان تفسير مي شود. ابعاد و ويژگي هاي بصري، فضايي، فعاليتي، هويتي و محيطي محلات و مناطق شهري، جمعا منظر شهري را تشكيل مي دهند. در اين راستا، رودخانه گادار چايي شهر نقده به عنوان كريدوري سبز و تفريحي و به مفهوم پايداري و سبزينگي، با هدف تقويت پايداري منظر شهري، به عنوان مطالعه موردي بررسي مي شود. ايــن پژوهش در حوزه ادبيات نظــري، يك تحقيق تجربــي و در حوزه مطالعات ميدانــي، داراي روش پيمايشي با ابزار گردآوري داده ها به صورت پرسشنامه مي باشــد. براي ارزيابي و تحليل محدوده مورد مطالعه از مدل چشم اندازسازي cds و در زمينه تحليل اطلاعات نيز تحليل كمي كيفيت محيطي با استفاده از روش رگرسيون چند متغيره، ضريب همبستگي پيرسون و همچنين آزمون آناليز واريانس اتخاذ شده است. نتايج حاصل از پژوهش نشان مي دهد كه رودخانه گادار چايي از ديدگاه پايداري سيما و منظر شهري از مطلوبيت كافي برخوردار نيست، به همين جهت در راستاي ارتقاي كيفيت محيطي محدوده به ارائه پيشنهاداتي در زمينه توسعه كالبدي، اجتماعي، كاركردي، زيست محيطي، مديريت شهري و تناسبات بصري و منظر پرداخته مي شود.