بررسي نقش ميانجي‌گري سرمايه اجتماعي در رابطه مديريت دانش و عملكرد سازماني

هدف از پژوهش حاضر بررسي نقش ميانجي‌گري سرمايه اجتماعي در رابطه بين مديريت دانش و عملكرد سازماني بوده است. اين تحقيق از نوع تحقيقات توصيفي – همبستگي است. جامعه آماري آن را كاركنان شركت گاز طبيعي آغار و دالان تشكيل داده است . مطابق جدول كرجسي و مورگان تعداد نمونه 100 نفر تعيين شد و پرسش‌نامه‌ها به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده بين آنها توزيع گرديد. يافته­ ها نشان مي­دهد كه مديريت دانش بر سرمايه اجتماعي و عملكرد سازماني به‌ترتيب با 0/633و 0/341، داراي تأثير مثبت و معنادار مي­باشند و در اين ميان، نقش مؤلفه به‌كارگيري دانش (0/916) و تسهيم دانش (0/868) پُررنگ‌تر است. همچنين تأثير مثبت و معنادار سرمايه اجتماعي بر عملكرد سازماني نيز با 0/475 مورد تأييد قرار گرفت. از بين مؤلفه­ هاي سرمايه اجتماعي، مؤلفه روابط (0/902)، شبكه­ ها (0/877) و همكاري (0/838) بيشترين نقش را دارا مي­ باشند. با تأييد نقش ميانجيِ سرمايه اجتماعي، مشخص شد كه مديريت دانش داراي اثري غيرمستقيم برابر 0/300بر روي عملكرد سازماني است.