طراحي الگوي حكمراني خوب در سطح واحدهاي دفاعي كشور مبتني بر روش تصميم‌گيري چندمعياره فازي

زمينه و هدف: حكمراني يك رويكرد مثبت در فرايند تصميم­گيري است كه در قالب و چارچوب آن تصميم­ گيري­ها انجام مي‌شود. هدف اين پژوهش بررسي و شناسايي مؤلفه ­هاي مؤثر بر طراحي الگوي حكمراني خوب براي زمينه­سازي حكمراني خوب در بخش دفاعي كشور است. روش‌شناسي: پژوهش حاضر كيفي و از نوع كاربردي است. جامعة آماري اين پژوهش شامل خبرگان حكمراني خوب در بخش دفاعي كشور است كه از اين ميان تعداد 15 خبره با استفاده از روش گلولة‌برفي شناسايي شدند و به‌عنوان جامعة آماري پژوهش در نظر گرفته شدند. ابزار جمع­ آوري داده­ها استفاده از مصاحبه و پرسشنامه و مقايسات زوجي است كه با استفاده از روش تصميم‌گيري چندمعيارة فازي توسط نرم افزار اكسل به تجزيه و تحليل اطلاعات پرداخته شده است. يافته ­ها: مباني تحليل كمي الگوي حاضر در اين مقاله، مبتني بر تفسير و تجزيه و تحليل داده‌هاي جمع‌آوري شده از جامعه خبرگان، در قالب آمار تحليلي به‌صورت تركيبي مي­باشد كه از تحليل آن­ها پنج مؤلفه­ي اصلي؛ فرهنگ سازماني، مديريت سازماني، قوانين و مقررات، ثبات اجتماعي و راهبرد به‌عنوان مؤلفة اصلي در طراحي اين الگو شناسايي شدند. براساس نتايج به‌دست آمده مشخص شد كه تمامي اين مؤلفه­ها داراي تأثير معناداري در راستاي طراحي الگوي حكمراني خوب مي­باشند. نتيجه­ گيري: با توجه به يافته­ هاي پژوهش مي­توان نتيجه گرفت كه در بين عوامل حكمراني خوب در بخش دفاعي كشورمان مؤلفه­ ي اصلي، قوانين و مقررات و سپس فرهنگ سازماني بيشترين تأثير را بر روي شكل­گيري و طراحي الگوي حكمراني خوب داشته است.