رابطه گرانباري نقش و فرسودگي شغلي با نقش ميانجي سرمايه روانشناختي در معلمان

هدف پژوهش، تببين رابطه گرانباري نقش و فرسودگي شغلي با نقش ميانجي سرمايه روانشناختي بود. پژوهش از لحاظ ماهيت، توصيفي از نوع همبستگي مي باشد. جامعه آماري، 250 نفر معلمان ابتدايي شهر اسفراين بود و بصورت تصادفي طبقه اي بر اساس فرمول كوكران 152 نفر به عنوان نمونه انتخاب گرديدند. ابزار پژوهش عبارت است از پرسشنامه گرانباري نقش راد و همكاران (2008)، فرسودگي شغلي مسلچ و همكاران (1996) و سرمايه روانشناختي لوتانز (2007). روايي صوري و محتوايي پرسشنامه ها به تائيد 10 نفر از اساتيد رسيد و پايايي به روش آلفاي كرونباخ به ترتيب 79/0، 80/0و 83/0 بدست آمد. داده ها بوسيله نرم افزارهاي PLS و SPSS تجزيه و تحليل شد. نتايج نشان داد بين گرانباري نقش و فرسودگي شغلي با نقش ميانجي سرمايه روانشناختي در معلمان رابطه معناداري وجود دارد. ضريب مسير استاندارد شده بين گرانباري نقش و فرسودگي شغلي برابر 554/0 نشان از تاثير مستقيم گرانباري نقش و فرسودگي شغلي مي باشد. ضريب مسير استاندارد شده بين گرانباري نقش و سرمايه روانشناختي برابر 579/0 – نشان از رابطه معكوس بين آنها دارد. همچنين ضريب مسير بين سرمايه روانشناختي و فرسودگي شغلي برابر 699/0 – نشان از رابطه معكوس بين اين دو مولفه دارد.