ساخت مقياس سنجش بين المللي شدن دانشگاه

هدف تحقيق حاضر، ساخت مقياس سنجش بين المللي شدن دانشگاه‌ها است. روش تحقيق توصيفي از نوع پيمايشي است و جامعه آماري شامل كليه اساتيد دانشگاه آزاد اسلامي واحد محلات بوده كه بر اساس شيوه نمونه گيري در دسترس، تعداد 112 نفر انتخاب شدند. پس از بررسي پيشينه پژوهش و مباني نظري، فهرستي از مولفه‌هاي بين المللي شدن دانشگاه‌ها انتخاب شده و براي تعيين روايي و پايايي در اختيار نمونه‌هاي آماري قرار داده شد. نتايج تحليل داده‌ها با استفاده از تكنيك تحليل عاملي حاكي از آن است كه مقياس سنجش بين المللي شدن دانشگاه‌ها داراي ابعاد 8 گانه(چشم انداز و سياستگذاري بين المللي، فناوري هاي نوين اطلاعاتي، برنامه هاي درسي بين المللي، همكاري هاي علمي و تحقيقاتي بين المللي، رتبه بندي بين المللي دانشگاهي، اقتصاد دانش محور، خدمات آموزشي بين المللي، يكپارچگي با استانداردهاي آموزشي بين المللي) است. مقياس ساخته شده داراي روايي محتوايي و روايي سازه و اعتبار 94/0 است و در مجموع 60/78 از واريانس بين‌المللي شدن دانشگاه‌ها را تبيين مي‌كند.

اين مقاله فاقد چكيده لاتين است.