بي‌نظمي روايي در پي‌رنگ داستان فرشته‌ها بر اساس ديدگاه ژرار ژنت

بدون عنوان

زمان عامل ساختاري هر روايت است و نظمي كه در شكل­ گيري زمان روايت لحاظ مي­شود، نقش مهمي در ساختار پي‌رنگ داستان دارد. «فرشته­ ها» پنجمين روايت از مجموعه داستان «دو­دنيا» اثر گلي ترقي است كه با بهره ­گيري از گونه روايي خاطره- داستان به‌خوبي از تكنيك زمان روايي استفاده كرده است. اين پژوهش با رويكرد توصيفي – تحليلي به بررسي بي­نظمي زمان روايي و نقش آن در شكل ­گيري پي‌رنگ در داستان كوتاه «فرشته­ ها» از منظر ژرار­ ژنت مي­پردازد. بر اساس نتايج پژوهش، ترقي با درهم شكستن روال خطي زمان، از انواع زمان پريشي گذشته­ نگر و آينده ­نگر بهره برده است. گذشته­ نگرهاي دروني به دليل تداعي خاطرات و بيان وقايع، شيوه­ ­غالب كاربرد زمان در داستان فرشته­ ها است كه كاركرد تعليقي و ايضاحي در بيان وقايع، رمزگشايي و پر كردن خلأ­هاي داستاني در روايت دارد. از گذشته ­نگري بيروني اصلي در معرفي شخصيت­هاي اصلي با اهدافي چون شخصيت ­پردازي و تعليل كنش شخصيت و از زمان پريشي آينده ­نگر با كاركرد تعليقي و گره ­افكني استفاده‌شده است.

بدون چكيده