مطالعه سبك‌شناختي ديوان فيضي فياضي

بدون عنوان

شيخ ابوالفيض بن مبارك متخلص به فيضي فياضي مشهور به فيضي دكني (1004-954 هـ. ق) شاعر معروف فارسي‌گوي دربار اكبر شاه بود كه بعد از وفات غزالي مشهدي (م 980 هـ. ق) به‌عنوان ملك‌الشعرايي دست يافت. تذكره‌نويسان و صاحب‌نظران هنر شاعري و شيوه بيان وي را ستوده‌ و در خصوص طبع بلند و ابيات نفيس و طرز دل ‌پسندش فراوان سخن گفته‌اند. اين پژوهش به شيوه تحليلي و توصيفي درصدد پاسخ‌گويي به اين پرسش است كه اصلي‌ترين خصيصه‌هاي سبكي ديوان فيضي كدام است؟ براساس يافته‌هاي پژوهش، فيضي از پيشگامان سبك هندي و از كساني است كه در شكل‌گيري اين سبك، نقش بسيار داشته است. وي براي رونق و تعالي سبك هندي تلاش‌هاي ارزنده‌اي انجام داد، به‌طوري‌كه بسياري از عناصر و شاخصه‌هاي سبك هندي مانند كاربرد زبان كوچه، تركيب‌سازي‌هاي استعاري و تشبيه ي، مضمون‌آفريني، استعاره‌هاي فعلي، حس‌آميزي و... كه بعدها رواج عام مي‌يابد و ويژگي مشترك شعر سبك هندي مي‌شود، در شعر او حضور و تبلور سبك‌شناختي يافته است.

بدون چكيده