فرآيند تصعيد رواني از ديدگاه مولوي

يكي از راهكارهاي روان شناسانه مولوي ، براي تبديل وضعيتِ اميالِ دروني انسان، به شكل مطلوب و جامعه پسند، فرآيند تصعيد يا والايش است. از آن جايي كه ساحتِ وجودِ انسان، محل تعارض و تخالفِ اميال علوي و سفلي است، مولوي مي كوشد در قالب فرآيند تصعيد، اميال سفلي و تمايلات غيرقابل قبول را به مجاري و كانال هاي مقبول در جامعه رهنمون و هدايت كند و آن را تعالي و تكامل ببخشد و با تغيير شكل و هدف، به صورت عقايد لاهوتي و تجلّيات ارزنده و فعاليت هاي خلاق در آورد. اين مقاله به روش تحليلي ، ضمن تبيين نگرش مولوي به ميل جنسي به تحليل فرآيند تصعيد، در انديشه هاي آفرينشي و معرفتي مولوي درباره ميل جنسي مي پردازد؛ با اين هدف كه انسان ها، جهت رسيدن به مطلوب راستين و حقيقي، نبايد ميل جنسي را سركوب كنند يا آن را از بيخ و بُن بر كَنَند؛ بلكه در قالب فرايند تصعيد، بايد ميل جنسي را در مجاري روحاني به كار گيرند، تا موجب بقاي نسل، قوام و دوام عالم، سبب رشد فردي و اجتماعي و خودشكوفايي شوند.