كوششي در جهت كشف ساختار سوره يس با رويكرد پديدارشناسانه

نگاه ساختاري به سوره‌هاي قرآن، در دوران معاصر مورد توجه مفسران و قرآن پژوهان قرار گرفته است. اين جريان نوپا در عرصه تفسير قرآن، نيازمند تقويت پشتوانه‌هاي نظري و كشف و تدوين روش‌هاي عملي كارآمد است. نوشتار حاضر كوشيده تا كارايي رويكرد پديدارشناسانه را، به عنوان يك رويكرد نوين در تفسير ساختاري قرآن، در كشف ساختار سوره يس بيازمايد. اين رويكرد مي‌تواند با زدودن پيرايه‌ پيش‌فرض‌هاي مبتني بر نگاه غير ساختارگرايانه انباشته در سنت تفسيري، كه مخفيانه در فرايند تفسير مداخله كرده و مانع نگاه ساختارگرايانه به قرآن مي‌شود، در كشف ساختار سوره‌هاي قرآن كارآمد باشد. اين مواجهه پديدارشناسانه معلوم مي‌سازد كه موضوع محوري در سوره يس، «احصاء تمام چيزها در امام مبين» است. اين سوره داراي پنج بخش است كه بخش نخست آن حاكي از ارسال رسول الله(ص) جهت انذار قوم خود به اين موضوع است. در بخش‌هاي بعدي سوره خداوند اين مفهوم را در قالب بيان سرگذشت يك قوم در سير بشريت، با بيان آيات الهي در دنيا در پديده‌هايي طبيعي و با توصيف احوال قيامت در قيامت تبيين مي‌كند. آخرين بخش سوره به عنوان يك جمع‌بندي، اين مفهوم را در سراسر پهنه عالم به تصوير مي‌كشد. بر اساس اين تبيين‌ها، مفهوم احصاء در امام مبين داراي سه مولفه مفهومي است؛ به ثمر و سرانجام رساندن، احاطه قدرت و به سهولت انجام دادن كار و شموليت و فراگيري.

This article has no abstract