برنامه‌ريزي راهبردي برند‌سازي شهري در صنعت گردشگري

مقدمه و هدف پژوهش: ايجاد فضاها، دادن شخصيت خاص به شهرها، ترسيم منظر ذهني براي افراد و شهرت شهرها از اهميت خاصي برخوردار است، بيشتر شهرها و مكان‌ها در پي منحصر بودن و ماندگاري در ذهن مخاطب هستند و براي اين مهم تلاش مي‌كنند تا برند شهري خود را تعريف و تثبيت نمايند. هدف اين پژوهش برنامه ريزي راهبردي برندسازي شهري در صنعت گردشگري مي‌باشد. روش پژوهش: روش شناسي اين پژوهش از نظر نوع هدف، كاربردي و از نظر نوع روش و ماهيت، توصيفي- پيمايشي مي‌باشد. با استفاده از روش نمونه گيري خوشه اي و مدل سازي معادلات ساختاري از طريق نرم افزار ايموس برازش مدل و تحليل‌ها صورت گرفته است. ابتدا شرح و آماده سازي داده‌هاي لازم براي آزمون فرضيه ها، سپس تحليل روابط ميان متغيرها و نهايتاً به مقايسه نتايج مشاهده شده با نتايجي كه فرضيه‌ها انتظار داشتند، پرداخته شده است. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد برآوردن انتظارات ذي نفعان، محدوديت‌هاي مالي، عدم درك درست مديران، تبيين راهبرد برند سازي شهري و فرآيند آن به عنوان عامل علّي موثر بر برنامه ريزي راهبردي برندسازي شهري در صنعت گردشگري محسوب مي‌شود. نتيجه گيري: ايجاد، بهبود و توسعه برنامه‌هاي برند شهري با استفاده از مدل برنامه ريزي راهبردي برندسازي شهري موجب تقويت جايگاه شهر، توسعه اقتصادي، اجتماعي شهر و جذب گردشگران خواهد شد.

this article has no abstract