تحليلي بر توزيع پارك هاي منطقه 4 اهواز در راستاي مديريت بحران

مقدمه و هدف پژوهش: با توسعه جوامع و پيچيده شدن روابط دروني جوامع بر تعداد بحران​هاي ناشي از بلاياي طبيعي و انسان ساز افزوده شده است، و اين بحران​ها هر روز رو به افزايش است. در بين بلاياي طبيعي بلاياي هيدرو اقليمي از جمله سيل و بلاياي ژئولوژيك از جمله زلزله بيشتر از ساير بلايا تلفات انساني و خسارت​هاي اقتصادي به همراه دارد، از طرفي نحوه پاسخگويي و حل بحران​هاي ناشي از حوادث با سطح توسعه يافتگي و پيشرفت هركشوري رابطه مستقيمي دارد. اين پژوهش كه با هدف توزيع پارك​هاي منطقه 4 اهواز در راستاي مديريت بحران انجام گرفته است. روش پژوهش: اين پژوهش بنا به ماهيت موضوع و اهدافي كه براي آن پيش بيني شده، از نوع توصيفي تحليلي است.جامعه آماري155275 نفر، حجم نمونه 385 نفر؛. كه براساس فرمول كوكران محاسبه و به دست آمده است. جهت تجزيه و تحليل داده​ها از نرم افزار اماري spss و آزمونT و مدل AHP استفاده شده است. يافته‌ها: ميانگين بدست امده از تكميل پرسشنامه (3/46) كه بزرگتر از ميانگين جامعه (3) ميباشد. در نتيجه فرضيه تاييد مي​شود. نتيجه مدل AHP در اين تحقيق اين است كه بهترين مكان​ها جهت ايجاد فضاي سبز دو منظوره در منطقه چهار را در قسمت​هاي جنوب و جنوب شرقي معرفي ميكند. با توجه به بالا بودن تابع عضويت اكثر لايه​ها در اين نواحي و نبود فضاي سبز و وجود كاربريهاي سازگاري همچون زمين باير، با توجه به نقشه كاربري منطقه، اين نتيجه تأييد ميشود. نتيجه گيري: پارك​ها و بوستان​ها نقش مهمي در كاهش وسعت ميزان عمل و نتايج اكثريت حوادث و سوانح طبيعي دارند. از عمده​ترين عملكردهاي پارك​ها و بوستان​ها در هنگام بروز سوانح جدا ساختن يك منطقه داراي پتانسيل خطر از ديگري و بدين ترتيب متمركز كردن فعاليت نيروهاي مخرب و جلوگيري از توسعه زنجيره​اي وقايع مي​باشد. همچنين پارك​ها و بوستان ها مي​توانند در مواقع اضطراري به عنوان يك منطقه در دسترس با امكان فرار و استقرار و پناه گرفتن در آن مطرح باشد.

this article has no abstract