تجربه زيسته خانواده‌هاي معتادان از انگ بيماري: يك مطالعه كيفي

از آن جايي كه اعتياد، يك بيماري زيستي، روان شناختي و اجتماعي است و به‌دليل ماهيت پيش رونده‌اش همه ابعاد زندگي، فرد، خانواده و اجتماع را به خطر مي‌اندازد، پژوهش حاضر با هدف بررسي تجربه زيسته خانواده‌هاي معتادان از انگ بيماري اﻋﺘﻴـﺎد يك يا چند تن از اعضاي خانواده، بوده است. روش كار: اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺶ با رويكرد كيفي و ﺑﺎ روش ﭘﺪﻳﺪارﺷﻨﺎﺳﻲ انجام شد. نمونه‌گيري به روش مبتني بر هدف صورت گرفت و داده‌ها از طريق مصاحبه‌هاي نيم ساختار يافته، با 30 نفر از اعضاي خانواده افراد معتاد شهر تهران تا رسيدن به اشباع اطلاعاتي جمع‌آوري شد. يافته‌ها: نتايج حاصل از يافته‌ها در چهار طبقه اصلي، نوع رفتار اعضاي خانواده (با چهار زير طبقه شامل نرمي و ملايمت در گفتار، بي‌تفاوتي خانواده نسبت به فرد و اعتياد، سرپوشي به اميد خود فهمي و درگيري با فرد معتاد و اعضاي خانواده)، روابط اجتماعي اعضاي خانواده (با چهار زير طبقه شامل كم شدن روابط به‌دليل شرم و خجالت، كم شدن روابط به‌دليل سرزنش اطرافيان و كم شدن روابط به دليل پرسش و نوع نگاه اطرافيان)، نوع رفتار اطرافيان با خانواده (با سه زير طبقه شامل سرزنش اطرافيان، طعنه و كنايه اطرافيان و ترحم) و انگ اجتماعي (با سه زير طبقه شامل عدم قبول جامعه نسبت به بيماري اعتياد، انگ استعداد به اعتياد و انگ بيماري) بيان شد. نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج حاصل از يافته‌هاي اين تحقيق مي‌توان به انگ بيماري و پيامدهاي همراه با آن به عنوان يكي از مسائل قابل تامل درباره خانواده‌هاي معتادان بيشتر پرداخته شود.

This Article has no English Abstract