تحليلي بر اثرات فقر بر تخريب محيط زيست در سكونتگاه هاي روستايي

فقر و محيط زيست با هم رابطه مستقيم دارند به طوري كه با افزايش فقر، تخريب محيط زيست نيز افزايش مي يابد و اين رابطه به صورت يك چرخه عمل ميكند. تخريب محيط زيست توسط روستاييان فقير را از سه منظر فقر مادي، فقر دانشي و فقر فرهنگي ميتوان مورد بررسي قرار داد. يكي از دلايل تخريب محيط زيست از منظر مادي، استفاده از منابع موجود براي تامين سوخت مورد نياز است. از منظر فقر دانشي، روستاييان به ميزان زيادي از كودهاي شيميايي استفاده ميكنند و با اصول صحيح شخم زدن زمين و زراعت در آن آگاه نيستند و با شخم نادرست سبب فرسايش خاك ميگردند. در بسياري از موارد، عامل اصلي تخريب محيط زيست توسط فقيران پايين بودن سطح فرهنگي و نداشتن اخلاق محيطزيستي است كه از جمله آنها ميتوان به رها كردن زباله ها و پسماندها و فاضلابها در محيط زيست اشاره نمود.پيشنهاد مي شود كه با استفاده از روش هاي ترويجي و آموزشي روستاييان فقير از پيآمدهاي منفي تخريب محيط زيست آگاه گشته و روش هاي بهره برداري پايدار از منابع محيطي به آنان آموخته شود.

no abstract