ارزيابي ويژگي هاي روانسنجي مقياس سبك شنيداري زوجين در نمونه ايراني

Evaluation of Psychometric Properties of the Listening Style Scale in Couples in an Iranian Sample

ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎ ﻫﺪف ﺑﺮرﺳﯽ وﯾﮋﮔﯽ­ﻫﺎي روان ﺳﻨﺠﯽ (رواﯾﯽ و ﭘﺎﯾﺎﯾﯽ) ﻣﻘﯿﺎس سبك شنيداري زوجين انجام شد. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري شامل كليه زوجين شهر اصفهان بود كه از اين تعداد 200 نفر به روش نمونه­ گيري در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه­ هاي سبك شنيداري زوجين (دوئل، 2003) و نياز به شناخت (كاچيوپو و همكاران، 1984) پاسخ دادند. ﺑﺮاي ﺑﺮرﺳﯽ رواﯾﯽ ﺳﺎزه اﯾﻦ مقياس از روش ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻋﺎﻣﻠﯽ ﺗﺄﯾﯿﺪي، ﻫﻤﺴﺎﻧﯽ دروﻧﯽ و همبستگي با پرسشنامه نياز به شناخت و ﺑﺮاي ﺑﺮرﺳﯽ ﭘﺎﯾﺎﯾﯽ ﻣﻘﯿﺎس نيز ﺿﺮﯾﺐ آﻟﻔﺎي ﮐﺮوﻧﺒﺎخ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ. ياﻓﺘﻪ ﻫﺎي پژوهش نشان داد ﻣﺪل ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻋﺎﻣﻠﯽ ﺗﺄﯾﯿﺪي ﺣﺎﮐﯽ از ﺑﺮازش ﻣﻨﺎﺳﺐ داده­ﻫﺎي ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﺎ ﺳﺎﺧﺘﺎر ﻋﺎﻣﻠﯽ ﻣﻘﯿﺎس سبك شنيداري ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ روش ﻫﻤﺴﺎﻧﯽ دروﻧﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ رواﯾﯽ ﺳﺎزه اﯾﻦ ﻣﻘﯿﺎس اﺳﺖ. ﺿﺮﯾﺐ آﻟﻔﺎي ﮐﺮوﻧﺒﺎخ ﺑﻪ دﺳﺖ آﻣﺪه ﻧﯿﺰ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ ﺛﺒﺎت اﻧﺪازه­ﮔﯿﺮي ﻣﻘﯿﺎس سبك شنيداري ﻣﯽ­ﺑﺎﺷﺪ. همچنين ضريب همبستگي بين سبك شنيداري درك كردن و نياز به شناخت در سطح 0/01 و با سبك شنيداري پاسخ دادن به صورت معكوس و در سطح 0/05 معنادار به دست آمد. ﺑﺮ اساس اﯾﻦ ﻧﺘﺎﯾﺞ ﻣﯽ­توان ﻣﻘﯿﺎس سبك شنيداري دوئل را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ اﺑﺰار اﻧﺪازه­ﮔﯿﺮي ﻣﻨﺎﺳﺐ در ﭘﮋوﻫﺶ­ﻫﺎي ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ زوجين ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار داد.

This study aims to examine the psychometric properties (validity and reliability) of the listening style scale in couples. The research method was descriptive correlational. The statistical population consisted of all couples in Isfahan and 200 people were selected through accessible sampling method and responded to couples' listening