راهبردهاي توسعه اكوسيستم كارآفريني در نواحي روستايي شهرستان كرمانشاه

پژوهش حاضر با هدف واكاوي مؤلفه‌هاي تشكيل‌دهنده اكوسيستم كارآفريني روستايي شهرستان كرمانشاه و ارائه راهبردهاي بهبود آن انجام پذيرفت. رويكرد حاكم بر پژوهش، آميخته با بهره‌گيري از طرح آشيانه‌اي (نهفته) بود كه در بخش كيفي از رهيافت نظام‌مند روش نظريه بنياني و در بخش كمي از روش پيمايشي بهره‌گرفته‌شد. جامعه مورد مطالعه در بخش كيفي و كمي اين پژوهش، شامل كارشناسان و خبرگان كارآفريني و توسعه روستايي بود. روش نمونه‌گيري در بخش كيفي گلوله برفي و متواتر نظري و در بخش كمي نمونه در دسترس بود. ابزار جمع ‌آوري داده‌ها در بخش كيفي شامل مصاحبه نيمه‌ساختاريافته و در بخش كمي پرسشنامه محقق‌ساخته بود. داده‌هاي حاصل از مصاحبه‌ها در بخش كيفي از طريق كدگذاري باز، محوري و گزينشي و در بخش كمي با روش تحليل اثرات متقابل تجزيه‌وتحليل شد. در بخش اول نتايج حاصل از اين پژوهش مهم‌ترين مؤلفه‌هاي تشكيل‌دهنده اكوسيستم كارآفريني روستايي مشخص شد و در بخش دوم ارتباط (تأثيرگذاري و تأثيرپذيري) بين مؤلفه‌هاي شناسايي‌شده در بخش قبل مورد بررسي قرار گرفت. در نهايت، با توجه به راهبردهاي به‌ دست ‌آمده از مدل پارادايمي نظريه بنياني و بررسي وضعيت و موقعيت مؤلفه‌ها در پلان تأثيرگذاري و تأثيرپذيري، مهم‌ترين اولويت‌هاي راهبردهاي بهبود اكوسيستم كارآفريني ارائه شد كه شامل برنامه‌ريزي و سياست‌گذاري براي توسعه كارآفريني روستايي، بهبود نظام آموزش كارآفريني، بهبود زيرساخت‌هاي توسعه كارآفريني و توسعه هنجارهاي فرهنگي- اجتماعي بود.