تأثير ارگونومي بر رضايت شغلي نيروهاي ستادي شاغل در پروژه‌هاي شركت مهندسي و توسعه گاز ايران

Effect of Ergonomics on Job Satisfaction of the Administrative Staffs Working on Projects in Iranian Gas Engineering and Development Company

سابقه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير فضاي ارگونوميك محيط كار ‌بر رضايت شغلي نيروي ستادي شاغل در پروژه‌هاي شركت مهندسي و توسعه گاز ايران انجام شد. مواد و روش‌‌ها: پژوهش حاضر از مطالعات توصيفي- همبستگي مي‌باشد كه به روش پيمايشي انجام شده است. اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي مي‌باشد. جامعه آماري پژوهش شامل كليه كاركنان ستادي شاغل در پروژه‌هاي شركت مهندسي توسعه گاز ايران در شهر تهران به تعداد 430 نفر بود كه 205 نفر از آن‌ها مطابق با فرمول كوكران به‌عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. اطلاعات با استفاده از ‌‌‌‌‌‌‌پرسشنامه‌‌ استاندارد رضايت شغلي ‌‌مينه‌سوتا و ‌‌‌‌‌‌‌پرسشنامه‌ پژوهشگر‌ساخته‌ سنجش محيط كاري (ارگونومي) جمع‌آوري شدند. براي تجزيه و تحليل داده‌ها ‌‌از آمار توصيفي و استنباطي (بررسي همبستگي و رگرسيون بين دو متغير) استفاده گرديد و داده‌ها ‌از طريق نرم‌افزار 24 SPSS تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: يافته‌ها‌ حاكي از آن بودند كه ضريب مسير بين متغير ارگونومي ‌‌‌‌‌با متغير رضايت شغلي (0/46) در سطح (0/001

Background and Objective: The aim of the present study was to investigate the effect of workplace ergonomics on the job satisfaction of employed administrative staffs in projects of Iranian Gas Engineering and Development Company. Materials and Methods: The present descriptive-correlational study was conducted through survey research method. The statistical population of this practical study consisted of all the staff members of Iranian Gas Engineering and Development Company in Tehran. A total of 430 people ere selected, 205 of whom were selected according to Cochran formula. The data were collected using the Minnesota Satisfaction Questionnaire and a researcher-made questionnaire for measuring workplace ergonomics. Moreover, the collected data were analysed through descriptive and inferential statistics (analysis of the correlation and regression between the two variables), using SPSS 24 software. Results: The findings of the study showed that the path coefficient between ergonomics variable and job satisfaction variable was 0.46 (P<0.001). Furthermore, the variable of ergonomics explains 21% of variance of job satisfaction. Conclusion: Regression between ergonomics and job satisfaction was positively significant. Moreover, Pearson correlation coefficient between these two variables was moderate and significant.