كاربرد مدل لينتنر در سنجش سرعت تعديل سود با استفاده از رگرسيون غلتان در شرايط بحراني

مديريت انعطاف پذيري مالي داخلي بصورت مستقيم بر چگونگي استفاده از وجه نقد، ظرفيت بدهي استفاده نشده و اثر متقابل آن در شرايط مواجهه با بحران و شوك هاي برون سازمان و همچنين به سياست تقسيم سود شركت بستگي دارد. بررسي ظرفيت بدهي استفاده نشده به عنوان يكي از اجزاي انعطاف پذيري مالي داخلي شركت ها اهميت زيادي دارد زيرا مشخص شدن اين مسئله به پويايي و حفظ انعطاف پذيري مالي داخلي كمك كرده و موجب بهبود عملكرد شركت در برخورد با شوك ها و بحران هاي مالي غيرمنتظره و همچنين استفاده بهينه از فرصت هاي سرمايه گذاري و سودآوري مي شود. در اين راستا، مقاله حاضر به بررسي ارتباط بين ظرفيت بدهي استفاده نشده و سرعت تعديل سود تقسيمي سهام با توجه به نقش تعديل‌كنندگي شوك نقدينگي مي پردازد. براي اندازه‌گيري سرعت تعديل سود تقسيمي سهام كه معياري براي سنجش هموارسازي سود بوده، از رگرسيون غلتان با توجه به مدل ليتنر(1956)، و همچنين جهت سنجش ظرفيت بدهي استفاده نشده كه شاخصي براي اندازه‌گيري انعطاف پذيري مالي است، از روش دي جانگ و همكاران(2012) و فالكندر و وانگ(2006) استفاده شده است. با توجه به محدوديت‌هاي تحقيق، 105 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طي دوره زماني 1396-1387 با استفاده از نرم افزار استاتا مورد بررسي قرار گرفته اند. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد ظرفيت بدهي استفاده نشده بر سرعت تعديل سود تقسيمي سهام تاثير معناداري ندارد. همچنين شوك نقدينگي تاثيري بر ارتباط بين ظرفيت بدهي استفاده نشده و سرعت تعديل سود تقسيمي سهام ندارد.