نقش واسطه‌اي تاب آوري در ارتباط اضطراب مرگ و سلامت عمومي نوجوانان مهاجر عراقي متأثر از جنگ با داعش

پژوهش حاضر باهدف شناسايي نقش واسطه اي تاب آوري در رابطه ميان اضطراب مرگ و سلامت عمومي صورت پذيرفت. روش پژوهش توصيفي و در چارچوب طرح همبستگي تحليل مسير بود. جامعه‌ موردمطالعه شامل كليه نوجوانان عراقي(18-16) ساكن در كمپ آوارگان جنگ با داعش (كمپ ديبگه ، واقع در اربيل عراق) در سال 1396 بود (520=N). نمونه موردمطالعه 219 نفر از نوجوانان (16-18) بودند كه به روش نمونه گيري تصادفي ساده برگزيده شدند و به مقياس اضطراب مرگ (تمپلر، 1970)، پرسشنامه سلامت عمومي(28-GHQ)(گلدبرگ وهيلر، 1979) و مقياس تاب آوري كانر و ديويدسون (1979 – 1991)، پاسخ گفتند. داده ها در طرح همبستگي تحليل مسير پردازش گرديد. يافته ها معناداري رابطه معكوس اضطراب مرگ و تاب آوري را تائيد نموده و نشانگر برازش مطلوب نقش واسطه اي تاب آوري در الگوي ارتباطي ميان اضطراب مرگ و سلامت عمومي آنها بود. با توجه به يافته ها ميتوان به واسطه تاب آوري اضطراب مرگ نوجوانان متأثر از جنگ را كاهش داده و در بهبود سلامت عمومي آنان اقدام نمود.