بررسي اثرات حجم تردد انواع ناوگان جريان ترافيك روي كيفيت هواي شهري (مطالعه موردي: شهر تهران)

معضل آلودگي هوا و كاهش كيفيت هواي كلان­ شهرها يكي از بحراني­ ترين مسائل ­زيست­ محيطي جوامع امروزي است كه منجر به ايجاد خطرات جدي براي سلامت انسان­ها و محيط­زيست پيرامون شده است. جريان ترافيك در مناطق درون ­شهري كه شامل ناوگان متعددي بوده،سهم قابل ­توجهي از توليد آلاينده ­هاي هوا در سطح شهر را به خود اختصاص داده است. مديريت صحيح ناوگان مختلف ترافيكي در شبكه معابر درون­ شهري مي­تواند در بهبود سريع­ تر وضعيت كيفيت هواي شهري در مواقع بحران آلودگي هوا تأثير قابل ­ملاحظه­ اي داشته باشد. در اين پژوهش، مطالعه‌اي پيرامون تحليل و مدل‌سازي اثر حجم تردد و تنوع ناوگان جريان ترافيكي روي وضعيت آلودگي هواي شهري و غلظت آلاينده ­ها در نزديكي ايستگاه كنترل كيفيت هواي شهرداري منطقه 11 تهران انجام شده است. بررسي­ ها با مقياس ساعتي در شرايط آب­ و هوايي بدون وزش باد و بدون ناپايداري جوي (اعم از نزولات جوي، پديده گردوغبار و…) انجام شده ­اند. نتايج نشان داد كه به­ طور متوسط، در هنگام تردد احجام تردد مساوي از ناوگان مختلف در معبر مورد مطالعه، وسايل ­نقليه ديزلي مسافري نسبت به دو ناوگان وسايل­ نقليه ديزلي باري و وسايل ­نقليه بنزيني شخصي اثرگذاري بيشتري در توليد آلاينده ­هاي PM2.5 و SO2 دارند. اما در حالت عبور متوسط نسبت­ هاي احجام ناوگان ترافيكي از معبر مورد نظر، به ­طور متوسط ناوگان وسايل­ نقليه ديزلي باري نسبت به ساير ناوگان اثرگذاري بيشتري در توليد آلاينده ­هاي PM2.5 و SO2 دارند.

this article has no abstract