اثربخشي طبقه متوسط جديد در تحقق مشاركت انتخاباتي در ايران (76-96)

هدف مقاله حاضر اثربخشي طبقه متوسط جديد بر تحقق مشاركت انتخاباتي در دو دهه اخير(76-96) درايران است، فرضيه پژوهش آن است كه،طبقه متوسط جديد پايگاه اصلي و نيروي عمده كنشگران و حاميان مشاركت انتخاباتي با خواسته ها و مطالبات معين در بافت اجتماعي است كه بخش عمدهاي از هدايت كنش جمعي را بر عهده دارد. طبقه­اي كه جهت دهنده فكري به شهروندان و تقويت­ كننده آن در شرايط مساعد سياسي است. چارچوب نظري انتخابي براي تحليل موضوع، نظريات نوسازي با رويكرد توصيفي - تحليلي و با روش تاريخي - تطبيقي از نوع طولي است. يافته­ هاي تحقيق نشان ميدهد كه طبقه متوسط جديد در قالب طبقه ­اي مشاركت­ جو و با جهت­ گيري سياسي مشخص، مهمترين نيروي اجتماعي است كه با تمركز بر مؤلفه­ هايي همچون توسعه سياسي، جامعه مدني، دموكراسي، رقابت مشاركتي و جهت ­گيري­ هاي سياسي متفاوتي را از خود بروز داده و مديريت كننده و ، عدالت خواهي هدايتگر كنش جمعي و حركتهاي مدني بوده است.

this article has no abstract