محيط رسوبي، چينه‌نگاري سكانسي و كيفيت مخزني سازند كنگان در ميدان گازي پارس جنوبي، ايران

بافت، ساخت رسوبي و فوناهاي موجود منجر به شناسايي دوازده رخساره كربناته تبخيري شده است. اين رخساره‌ها در سه كمربند رخساره‌اي پهنه جزرومدي، لاگون و شول كربناته نهشته شده‌اند. گسترش پهنه جزرومدي به همراه رسوبات تبخيري و رخساره‌هاي ترومبوليتي و استروماتوليتي، عدم وجود ساختمان‌هاي ريفي داراي تداوم جانبي، حضور گسترده گل كربناته و نبود رخساره‌هاي ريزشي و لغزشي تأييدكننده يك محيط رمپ كربناته از نوع هموكلينال براي سازند كنگان است. رخساره‌هاي شناسايي شده بر اساس مشخصات پتروفيزيكي كه حاصل فرايندهاي اوليه رسوبگذاري و دياژنز مي‌باشد در قالب هفت گونه سنگي طبقه‌بندي شده‌اند كه در آنها گونه‌ سنگي نخست (RT1) فاقد خواص مطلوب مخزني بوده و به ترتيب به سمت RT7 كيفيت مخزني افزايش مي‌يابد. تغييرات جانبي و عمودي رخساره‌ها منجر به شناسايي دو سكانس رسوبي رده سوم شده است كه الگوي انباشت چينه‌اي در آنها توسط رخساره‌هاي ساب‌تايدال با مشخصات مخزني مناسب كه توسط رخساره‌هاي تبخيري و پريتايدال با مشخصات پايين مخزني در برگرفته شده‌اند، مشخص مي‌شود. بيشترين كيفيت مخزني سازند كنگان در دو زون مخزني K1 و K2 منطبق بر انتهاي TST، سطح بيشينه پيشروي آب دريا (mfs) و قاعده HST در سكانس‌هاي رسوبي شناسايي شده مي‌باشد كه در رخساره‌هاي شول كربناته واقع شده است.