بررسي بايواستراتيگرافي و پالئواكولوژي سازند قم بر اساس ميكروفسيل‌هاي شرق قم

هدف اين مقاله شناسايي روزن داران اليگو ميوسن سازند قم در برش دوبرادر و بررسي سن سازند قم و پالئواكولوژي اين محدوده از مجموعه حوضه هايي است كه آبراهه طويل ايران مركزي را در ميان رشته كوه هاي البرز و زاگرس به وجود مي آوردند. حاصل آخرين پيشروي دريا درروپلين تا ميوسن تناوبي از آهك هاى كم عمق و مارني بوده كه به طور مشخصى از نظر رنگ و ليتولوژى از سازند زيرين و فوقاني خود متمايز است و سازند قم خوانده مي شوند، در منطقه مورد مطالعه ستبراي سازند 830 متر و متشكل از 8 بخش است كه به طور كلي از تناوب سنگ آهك و مارن ساخته شده اند. جهت انجام مطالعه اي كامل و جامع از سازند قم در مقطع ذكر شده، تعداد زيادي نمونه جهت تهيه مقطع نازك و نمونه هاي مارني جهت مطالعه روزن داران ايزوله برداشت و بررسي شدند. نتايج مطالعات نشان مي دهد كه بدون شك رسوبات درياي ايران مركزي طي روپلين تا يورديگالين در اقليمي گرم و يا نيمه گرم و در محيطي دريايي محدود ولي مرتبط با درياي آزاد، رسوبگذاري شده اند؛ دريايي كه عمق آن در طول اليگو-ميوسن هميشه در حال تغيير بوده است.