مقايسه تطبيقي تأثيرات انديشه فلاسفه وجود گراي شرق و غرب بر اصول زيبايي‎شناسي معماري با رويكرد بررسي انديشه‎هاي ملاصدرا و هايدگر

معماري با ساختارهاي فكري و انديشه هاي افراد بسياري در طول تاريخ عجين بوده است. زيبايي شناسي يكي از تأثيرگذارترين اركان هويت ساز جامعه داراي ماهيت علمي و كاربردي است كه تـأثيرات زيادي نيز از فلاسفه گوناگون پذيرفته است، اين تفاوت‎ها در فلسفه، ديدگاه‎هاي افراد را در حوزه‎هاي مختلف در شرق و غرب تحت‎تأثير قرار‎داده‎است. بحث از وجود موضوعي در فلسفه است كه هستي شناسي را بر معرفت شناسي مقدم مي داند. اگزيستانسياليسم‎ها در صدد نشان‎دادن تفاوت ميان وجود يا بودن انسان در اين دنيا با ساير اشكال هستي‎اند، در‎حالي‎كه اصالت وجودي كه ملاصدرا در نظر دارد، انسان را به عنوان مركزيت نمي‎شناسد و خداوند را مركز تمام هستي دانسته و همه‎چيز را از او وجود مي‎كند. اين مبحث با استفاده از هستي‎شناسي ملاصدرا به عنوان فيلسوف شرقي و هايدگر يك فيلسوق غربي در صدد است تعريفي از زيبايي‎شناسي را به طور كلي از اين دو فيلسوف به نمايش گذارد و تأثيرات اين نگاه را در زيبايي شناسي معماري بيان كند. اين پژوهش كه با مطالعات كتابخانه‎اي جمع‎آوري شده‎است، سعي دارد با بياني استنتاجي ـ تحليلي، تفاوت‎ها و شباهت‎هاي احتمالي تأثيرگذاري اين فلسفه را در زيبايي‎شناسي معماري و چگونگي تفسير معيارهاي زيبايي وجودي در معماري را مشخص ‎كند.