بعضي ويژگي‌‌هاي آوايي در تفسير حدادي

دست ‌نويس شمارۀ 209 كتابخانۀ توپقاپي استانبول (كتابت شده در سال 455ق) نسخه‌ اي از تفسير حدادي و از معدود نُسخ زبان فارسي است كه واژه ‌ها در آن با اعراب كتابت شده است. از آن‌جا كه در متون نثر محدوديت‌ هاي وزني وجود ندارد، تلفظ واژه‌ها عموماً دقيق تر و مستندتر از متون نظم است. پيش‌تر، پژوهشگراني چون صفري آق قلعه و حيدرپور نجف‌آبادي (تفسير سور آبادي، 1396)؛ صادقي (الابنيه، 1389)؛ متيني (هدايه المتعلمين، 1344؛ تفسيري بر عشري...، 1352؛ اختيارات منظوم، 1353)، تلفظ ‌ها و ويژگي‌ هاي آوايي چنين نسخه‌هايي را گزارش كرده‌اند. مقالۀ حاضر، فهرست قريب به چهل ضبط كمياب و نادر از نسخۀ توپقاپي است كه با ضبط لغت نامه ‌ها تفاوت دارد و بدين جهت بايد مورد توجّه قرار گيرند.