عنصر رنگ، نمودي از سبك زنانه‌‌ي فروغ فرخزاد

هدف از پژوهش حاضر، بررسي نقش رنگ و نمادهاي آن در ابراز احساسات و عواطف زنانه‌ي فروغ فرخزاد، با بهره‌گيري از نظرات جديد روان‌شناسي‌رنگ است. استفاده از رنگ‌ها و نمادهاي زنانه‌ي آن، راهي براي ارتباط فروغ با مخاطب است تا افكار زنانه‌اش را بيان كند، از دغدغه‌ها و آرزوهاي يك زن بگويد و در نهايت از پاكي خود به عنوان يك زن دفاع كند. توجه به اين عنصر در شعر سراسر احساسي و زنانه‌ي فروغ، كمك به شناخت شاعر، و تا حدّ زيادي ارتباط صحيح مخاطب با افكار و احساسات زنانه‌ي اوست. پژوهش حاضر برمبناي روش توصيفي – تحليلي انجام شده است و يافته‌هاي آن نشان مي‌دهد كه رنگ قرمز به عنوان رنگي هيجان‌آور با اثري كاملاً مثبت در بالاترين بسامد بوده و پس از آن رنگ سياه به عنوان سنگين‌ترين رنگ، قالبِ بيان زنانه‌ترين حس‌ها در شعر فروغ قرار گرفته است؛ رنگ صورتي با كمترين بسامد، به عنوان رنگي كاملاً زنانه استفاده شده، و ساير رنگ‌ها شامل سفيد، سبز، نقره‌اي، آبي و طلايي، با بسامدي تقريباً يكسان، بازتاب‌دهنده‌ي حالات روحي، حسرت‌ها، آرزوها و پاكدامني اين شاعر زن هستند.