تأثير تعامل مديريت شهري بر امنيت اجتماعي

مقدمه: مديريت شهري، از جنبه‌هاي مهم برنامه‎ريزي شهري است كه با جوامع انساني به‎ويژه جامعه شهري و ايجاد امنيت اجتماعي ارتباط مستقيم دارد؛ لذا هدف اين تحقيق، بررسي و تأثير تعامل مديريت شهري بر امنيت اجتماعي انتظامي استان البرز مي‌باشد. روش: اين تحقيق از لحاظ هدف، كاربردي و از نظر نوع، توصيفي پيمايشي است كه جامعه آماري شامل كليه كاركنان، فرماندهان و مديران مشغول در ناجا در استان البرز از جايگاه 15 به بالا و حدود 193 نفر است كه با استفاده از فرمول كوكران 129 نفر تعيين و مشخص شد. به منظور جمع‌آوري داده‌ها، از پرسشنامه تعامل مديريت شهري و امنيت اجتماعي استفاده شده است كه روايي آن از طريق خبرگان و پايايي آن با استفاده از روش آلفاي كرونباخ 82 درصد و 87 درصد برآورده شده است. به منظور تجزيه و تحليل داده‌ها از تحليل رگرسيون چندگانه استفاده شده است. يافته‌ها: تعامل مديريت شهري با مقدار ضريب بتاي 0.404 تأثير معناداري بر امنيت اجتماعي در استان البرز دارد. همچنين بر اساس يافته‌هاي رگرسيون خطي چندگانه، مؤلفه پاسخ گويي به مردم و توزيع عادلانه با ضريب بتاي 0.397 و مؤلفه اصلاح قوانين شهري با ضريب بتاي 0.198 به ترتيب، بيشترين و كمترين تأثير را بر امنيت اجتماعي در استان البرز داشته‎اند. نتيجه‎گيري: مديريت شهري يكي از عوامل تأثيرگذار بر ايجاد امنيت اجتماعي شهروندان مي‌باشند كه با گسترش روزافزون شهرنشيني و توسعه شهرها، به‎ويژه در دهه‌هاي اخير و چالش‎هايي كه شهرها با آن مواجه هستند، اهميت آن افزايش يافته است.