ضرورت‌ها و موانع مشروعيت‌بخشي به اتانازي در ايران

اتانازي ازجمله مسائل بحث‌برانگيز در محافل پزشكي و حقوقي دنياست. اين موضوع در رابطه با افراد متقاضي مرگ خودخواسته، به‌ويژه بيماران لاعلاجي است كه مشكلات فراواني را در دوره بيماري تحمل مي‌كنند و به ‌دلايلي متقاضي سلب حيات از خويش هستند. برخي از كشورهاي دنيا به انواعي از اتانازي جنبه قانوني بخشيده‌اند و برخي نيز براي مرتكبان آن، تخفيف‌هاي قانوني قائل شده‌اند، اما اين رفتار در ايران به رسميت شناخته نشده و براي آن عنوان مجرمانه قتل عمد وجود دارد. در اين پژوهش، ضرورت‌ها و موانع مشروعيت‌بخشي به اتانازي در ايران، با روش توصيفي ـ تحليلي، موردبررسي قرار گرفت. منابع موردنياز با روش كتابخانه‌اي جمع‌آوري و تجزيه‌وتحليل گرديد كه نهايتاً تسكين درد و رنج بيماران، ويژگي‌هاي جمعيتي و بحران سالمندي پيش‌ِروي جمعيت ايران، هزينه‌هاي سنگين نگهداري بيماران و انطباق اتانازي با معناي زندگي و اهداف آفرينش، مهم‌ترين ضرورت‌ها شناخته شد. مهم‌ترين موانع نيز شامل موانع قرآني و فقهي، موانع حقوقي و حقوق بشري، موانع اخلاقي و عدم‌ِمطالبه و پذيرش اجتماعي گرديد. به‌نظر مي‌رسد هم‌اكنون موانع مشروعيت‌بخشي به اتانازي در ايران نسبت به ضرورت‌هاي آن، از قوّت بيشتري برخوردار بوده و غلبه بر آنها به‌آساني ميسر نخواهد بود.