تحويل نظريه سازه انگاري از روابط بين الملل به مباحث علوم سياسي

ويژگي مشترك ميان سازه انگاران، توجه به رابطه تكويني و ساختارمند ميان ساختار و كارگزار است. حال سئوال اين است كه آيا مي توان از مولفه ها و متغيرهاي پژوهشي نظريه سازه انگاري در حوزه مطالعاتي داخلي يك كشور و در محدوده علوم سياسي بهره برد؟ از سوي ديگر با توجه به اينكه منابع اصلي هستي شناسي و معرفت شناسي سازه انگاري در حوزه پژوهشي روابط بين الملل، در رشته هاي جامعه شناسي، روانشناسي و فلسفه علم، وجود دارد، مي توان از ميان انواع نحله هاي سازه انگاري، سازه انگاري كل گرا را در تبيين مسائل داخلي يك كشور بهره برد و در اين مسير ماهيت و تداوم روابط قدرت؛ منابع هويتي سياستگذاري داخلي و خارجي؛ نقش مولفه هاي هويتي در زندگي روزمره و باورهاي عامه و فرهنگ سياسي؛ بررسي روابط قدرت براساس مولفه هاي هويتي و فرهنگي؛ نقش رسانه ها، شبكه هاي اجتماعي و جهاني شدن در زندگي روزمره، باورهاي سياسي و حكمراني در يك كشور؛ بررسي منابع مشروعيت تداوم ساز يك نظام سياسي، تكويني و ساختارمند بودن روابط ساختار و كارگزار در يك كشور؛ را مي توان به عنوان مهمترين حوزه هاي پژوهشي در علوم سياسي با تكيه بر نظريه سازه انگاري مورد توجه قرار داد. به دليل بنيادي و در عين حال كاربردي بودن هدف موضوع مورد تحقيق، روش شناختي تحقيق تأويلي و تفسيري است كه در آن به منظور رسيدن به پاسخ سئوال اصلي فرضيه مورد بحث از روش تحقيق كتابخانه اي، اسنادي و تاريخي به صورت استقرايي، تطبيقي و در برخي موارد استفهامي، استفاده مي شود.

this article has no abstract