بررسي كيفيت منابع آب زيرزميني در آبخوان‌هاي زيرحوضۀ جنوبي زاينده‌رود

تأمين آب باكيفيت مناسب براي پاسخ به تقاضاي فزايندۀ بخش‌هاي مختلف، يكي از چالش‌هاي اصلي برنامه‌ريزان و مديران آب كشور است. هدف از اين پژوهش، بررسي روند تغييرات كيفيت منابع آب زيرزميني در بلندمدت و همچنين محاسبه و پهنه‌بندي شاخص IRWQIGC و نيترات در آبخوان‌هاي زيرحوضۀ جنوبي زاينده‌رود است. بدين منظور پارامترهاي EC، TDS، SAR، pH، TH، Cl، CO3،Ca ، Mg، Na،K ، HCO3 ، NO3 و عناصر سنگين شامل روي، مس، سرب، كادميوم و آرسنيك از نمونه‌هاي آزمايشگاهي به تعداد 2935 نمونۀ آزمايشگاهي در فصل‌هاي تر و خشك بررسي شدند. روند تغييرات پارامترهاي كيفي با استفاده از روش‌هاي MK و TFPW-MK بررسي شد و نتايج نشان‌دهندۀ كاهش كيفيت آب در طي زمان بود. متوسط شاخص IRWQIGC در هفت آبخوان زيرحوضۀ جنوبي زاينده‌رود محاسبه شد و پهنه‌بندي نيترات و شاخص با روش كريجينگ انجام شد. كمترين مقدار شاخص كيفي آب در آبخوان‌هاي كرون و لنجانات و نجف‌آباد قرار دارد كه به‌ترتيب در طبقات نسبتاً بد و بد قرار مي‌گيرند. مقدار متوسط نيترات در آبخوان‌هاي دامنه‌داران، كرون و نجف‌آباد بيشتر از ساير آبخوان‌هاست و به‌ترتيب 48.08، 50.42 و 63.13 ميلي‌گرم در ليتر است كه اغلب فراتر از حد مجاز رفته و كنترل آلودگي آب در اين مناطق ضروري است. با توجه به توسعۀ مراكز شهري و صنعتي در اطراف زاينده‌رود در صورتي كه اقدام جدي و سريع صورت نگيرد، آلودگي در بستر رودخانه صورت گرفته و سلامت انسان و ديگر موجودات را تهديد مي‌كند.