بررسي تأثير تكنيك تن‌آرامي پيش‌رونده عضلاني بر كيفيت خواب و خستگي بيماران مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس در دو گروه مداخله و كنترل

پيش زمينه و هدف: خستگي و اختلالات خواب دو علامتي هستند كه اكثر بيماران مبتلا به ام اس آن را تجربه مي كنند و مي تواند بر روي فعاليت هاي روزانه آن ها اثرگذار باشد. هدف از اين مطالعه بررسي اثر تكنيك آرام سازي پيش رونده عضلاني بر روي خستگي و اختلالات خواب ناشي از ام اس در دو گروه مداخله و شاهد است. مواد و روش ها: اين مطالعه نيمه تجربي بر روي 50 بيمار مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس با تخصيص تصادفي به دو گروه مداخله و كنترل انجام شد كه طي 7 هفته تحت مداخله آرام سازي عضلاني قرار گرفتند. ابزار تحقيق در اين مطالعه شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافيك، پرسشنامه سنجش شدت خستگي و پرسشنامه بررسي كيفيت خواب پترزبورگ بود. براي بررسي داده ها از آمار توصيفي، آناليز واريانس يك طرفه، آزمون t زوجي و آزمون t مستقل استفاده شد. يافته ها: جمع نمرات شدت خستگي پس از مداخله در گروه كنترل 0/31±5/06 بود كه اين ميزان در گروه مداخله 0/39±4/05 بود و مداخله توانسته بود به صورت معني داري باعث كاهش شدت خستگي در بيماران ام اس شود (0/023=p). جمع نمرات كيفيت خواب پس از مداخله در گروه كنترل 0/91±12/04 بود و اين ميزان در گروه مداخله 0/62±6 بود كه اين اختلاف نيز ازنظر آماري معني دار بود و مداخله باعث افزايش كيفيت خواب در اين بيماران شد (P 0/001). نتيجه گيري: يافته هاي اين پژوهش نشان داد كه مداخله آرام سازي عضلاني مي تواند به نحو مؤثري كيفيت خواب را در بيماران ام اس افزايش و شدت خستگي آن ها را به طور مؤثري كاهش دهد.