جداسازي و تشخيص گونه هاي مخمر روغني Wickerhamomy cessiamensis SAKSG با تكيه بر ژن ريبوزومي از ماهيان سرد آبي و بهينه سازي توليد روغن از آن

فاقد عنوان لاتين

ميكروارگانيسم ­هاي روغني منبع مناسبي براي توليد روغن و اسيدهاي چرب (عموما بلند زنجيره) مي­ باشند كه نقش مهمي در سلامتي انسان دارند. از اين رو جداسازي گونه ­هايي كه داراي توانايي بالايي در توليد روغن هستند و بررسي شرايط بهينه توليد روغن و اسيدهاي چرب ضروري از آنها مورد توجه دانشمندان قرار گرفته است. در اين تحقيق ابتدا از نمونه­ هاي ماهي، گونه ­اي مخمر روغني جداسازي شد و سپس از DNA ريبوزمي آن براي تشخيص گونه استفاده گرديد. با توجه به درختچه فيلوژنيكي، مخمر جداسازي شده از آبشش ماهي قزل­ آلا، از گونه Wickerhamomy cessiamensis SAKSG بوده است. نتايج روش One factor at time نشان داد كه منبع كربني و نيتروژني مناسب براي توليد روغن از مخمر Wickerhamomy cessiamensis SAKSG به ترتيب گلوكز و عصاره مخمر مي­ باشد. pH بهينه به منظور توليد روغن و توده زيستي نيز برابر با 6 بوده است. طرح آماري سطح پاسخ نشان داد كه توليد بهينه روغن (27 درصد توده خشك زيستي) در سطوح حدواسط گلوكز (42 گرم در ليتر) و حداقلي عصاره مخمر (5 گرم در ليتر) به دست آمد اما ميزان بهينه اولئيك اسيد (66/50درصد روغن) در سطوح بالاي گلوكز (80 گرم در ليتر) و عصاره مخمر (15 گرم در ليتر) حاصل گرديد. اسيدهاي چرب ضروري DHA و EPA نيز توسط اين ميكروارگانيسم توليد شدند. در نهايت بر اساس يافته­ هاي اين تحقيق، در سطوح پايين گلوكز (20 گرم در ليتر) و بالاي منبع پروتئيني (10 گرم در ليتر) بيشترين ميزان اين دو اسيد چرب ضروري به دست آمد.

فاقد چكيده لاتين است