مقايسه اثر كافئين بر فاصله QTc و فشار خون طي انقباضات ايزومتريك و ايزوتونيك در مردان ورزشكار و غيرورزشكار

سابقه و هدف: نوسانات فاصله QTcorrected در استراحت و ورزش، منجر به آريتمي و مرگ ناگهاني قلبي ميگردد. كافئين، انرژي زا بوده و ممكن است اين نوسانات بد را تعديل نمايد. اين مطالعه به منظور بررسي تاثير كافئين بر QTc و فشار خون طي انقباضات ايزومتريك و ايزوتونيك در مردان ورزشكار و غيرورزشكار انجام شد. مواد و روش ها: در اين مطالعه نيمه تجربي بصورت پيش آزمونپس آزمون بر روي 20 مرد سالم به روش تصادفي انتخاب و به دو گروه ورزشكار و غيرورزشكار تقسيم شدند. پيش آزمون: ابتدا هر آزمودني دستگيره دينامومتر را با حداكثر قدرت و به مدت s30 فشار دادند (ايزومتريك). پس از 25 دقيقه استراحت، فعاليت ايزوتونيك را به صورت 15 ست 5 ثانيه اي اجرا كردند. در پايان، هر آزمودني mg 400 كافئين مصرف و پس از 60 دقيقه، پس آزمون دقيقا همانند پيش آزمون تكرار شد. تغييرات QTc و فشارخون قبل و بعد از آزمون بررسي شد. يافته ها: ميانگين وزن افراد 13/93±76 كيلوگرم بود. كافئين در گروه ورزشكار، منجر به كاهش QTc طي انقباضات ايزومتريك و ايزوتونيك به ترتيب ms 11/5 و ms 15 شد. اما در گروه غيرورزشكار، QTc طي انقباض ايزومتريك وايزوتونيك به ترتيب، ms 0/7(0/16 درصد) افزايش و ms 4/1(0/96 درصد)كاهش يافت. ارتباط معني داري در QTc هر دو گروه مشاهده نشد، اما فشارخون دياستولي افزايش معني دار يافت (0/02=p). نتيجه گيري: نتايج مطالعه نشان داد كه مصرف كافئين، تاثيري بر فاصله QTc نداشته اما بر فشار خون دياستولي اثر داشت.